پایگاه خبری یاسوج 24

هنوز چند روزی از خبر دانش آموزان بی پناه “سرگچ” دیشموک که جایی برای تحصیل نداشتند و واکنش وزیر آموزش و پرورش نمی گذرد که این بار دانش آموزان معصوم کلاس اولی در محروم ترین منطقه سردسیری بویراحمد مسافتی بیش از ۲ کیلومتر را طی می کنند تا به مدرسه بروند.

در کهگیلویه و بویراحمد زنان بی سرپرست و بد سرپرست زیادی زندگی می کنند زنانی که عزت و عفت شان را با هیچ چیزی معاملی نمی کنند آنها این عفت را حفظ می کنند اما شب خودش و بچه هایش با شکم گرسنه سر بر بالین می گذارند.

استانی که از کم ترین امکانات و ظرفیت های ملی برای خروج از بن بست سهمی نداشته است، استانی که از روزی که ندای تدبیر در سرای دولت پیچید امیدش، نا امید شده است.

مسئولان فقط نظاره گرند و به بسیج صوری جنگلبانان در برخی گلو گاهها و سطح شهر مبادرت می نمایند که غلط بودن شیوه برخورد و عدم نتیجه گیری مناسب نه تنها در تشدید این روند موثر بوده بلکه قهری بودن برخورد با اقشار آسیب پذیر، نارضایتی شدید آنان را علیه نظام در پی دارد.

در طول جلسه فکر این مادر و پسر عذابم می داد، و دردناک تر از این، صحبت‌های مدیران در جلسه بود که از توانایی و کسب رتبه حداکثر چهارمی اداره خود در سطح کشور سخن می راندند اما زیر پوست این شهر حکایت های دیگری داشت،کاش مدیران بجای دقت در برگه کوچک کاغذی خود،

آقای وزیر نفت، به گچساران بیایید تا عمق محرومیت را در بام نفتی ایران ببینید.