نویسندگان این برنامه نیز مدعی هستند این تلاش آنها تنها به شاخص‌‌های کمی در توسعه استان پرداخته و کیفیت در این برنامه، جایگاه آنچنانی نخواهد داشت!

– اسلام ذوالقدرپور : پیش‌نویس برنامه ، چند هفته‌ای است که در پایگاه اطلاع رسانی استانداری در دسترس قرار داده شده است. برنامه‌ای که تهیه‌کنندگان آن سعی داشته‌اند تا برنامه‌ای متنوع و محور را برای استان و هر شهرستان به تفکیک نوشته و مطرح نمایند.
 این پیش‌‌نویس را باید برنامه‌ای برای ایجاد رشد اقتصادی و رفع برخی عقب ماندگی‌های رنج‌آور استان دانست و برای اینکه بتوان آن را راهبرد یا حتی برنامه توسعه استان بدانیم، نیاز بازبینی و تجدید نظر بسیاری داشته و باید به ابعاد مختلف توسعه و به خصوص فرهنگ و سیاست نیز توجه خاصی شود.
پیش‌نویس ارایه شده در کنار بسیاری سهل‌‌انگاری‌های نوشتاری و …، در زمینه معرفی و تبیین طرح‌های اقتصادی و زیربنایی شهرستان نیز چندین نکته ابهام برانگیز  دارد.
نویسندگان این برنامه نیز مدعی هستند این تلاش آنها تنها به شاخص‌‌های کمی در توسعه استان پرداخته و کیفیت در این برنامه، جایگاه آنچنانی نخواهد داشت!
اما نکات قابل توجه یا در واقع همان تناقضات این برنامه را باید در حوزه شهرستان گچساران مورد بررسی قرار داد. برخی نکات ابهام‌برانگیز این پیش‌نویس به شرح زیر است:
یکم-  در این برنامه توسعه، تنها به یک فرودگاه در استان اشاره شده، اعتباراتی برای توسعه و بهبود وضعیت آن در نظر گرفته شده است، تنها نام فرودگاه یاسوج و طرح توسعه کمی آن در برنامه آمده است.
 در حالی که فرودگاه  گچساران که طی چند سال اخیر در صدر خواسته‌ها و اخبار گچساران بوده است، در این پیش‌نویس برنامه توسعه استان جایی ندارد و شاید اصلاً  باید در افق این برنامه که ۱۳۹۶ می‌باشد، فرودگاه گچساران تعطیل و پلمپ گردد!!
فرودگاه گچساران که خوشبختانه در حال حاضر دارای دو پرواز در هفته بوده و بر اساس وعده‌های مسئولین قرار است این تعداد پرواز به سه پرواز در هفته نیز افزایش یابد، طرحی بزرگ و حساس استانی و منطقه‌ای است که برای بهبود شرایط فرودگاه و افزایش آسایش مسافران آن نیاز به طرحی جدید و البته حمایت مسئولین ارشد استان دارد.
دوم- پالایشگاه نفت و پتروشیمی گچساران: در این برنامه توسعه استان، خبری از پالایشگاه نفت و یا پتروشیمی گچساران و چگونگی پیشرفت و احتمالاً خاتمه کار آنها و افتتاح پتروشیمی تا سال ۱۳۹۶، نیست.
 پتروشیمی گچساران که به گفته مسئولین آن دارای سی درصد پیشرفت نیز می‌باشد، هر چند اعتبارات دولتی ندارد اما نیاز به حمایت و نظارت دولت و مسئولین استانی و ملی برای تسریع در جذب اعتبارات، تکمیل و بهره‌برداری هر چه زودتر دارد.
سوم – اتوبان گچساران به بنادر استان بوشهر: جاده‌های قدیمی، نامناسب و البته پر تردد استان ا از مسیر گچساران به شهرهای بندری استان بوشهر طی سال‌های اخیر، خسارات جانی و مالی فراوانی را به مردم استان وارد ساخته است و قول مسئولین برای ساخت اتوبان گچساران به بنادر بوشهر نیز تا کنون به نتیجه‌ای نرسیده است!
طرحی که علاوه بر کاهش یا قطع خسارات جانی و مالی، می‌تواند موجب توسعه ترانزیت بار و مسافر از محور استان و شهرستان گچساران نیز گردد.
چهارم – منطقه ویژه اقتصادی گچساران: طرحی که طی چند سال اخیر دارای تبلیغات وسیعی در شهرستان بوده و با تلاش و حمایت نماینده محترم مردم در مجلس (دکتر تاجگردون) در مجلس نیز اعلام وصول شده است اما در برنامه توسعه استان و شهرستان گچساران، اشاره‌ای به آن نشده و حتی برای فاز صفر آن طی چهار سال آینده نیز برنامه و اعتباری در نظر گرفته نشده است!
پنجم – نیروگاه برق گچساران: این طرح نیز طی چند سال اخیر به تکرار مورد توجه مردم و مسئولین بوده است .
این نیروگاه که قرار بود به تأمین برق و انرژی الکتریسیته مورد نیاز شهرستان گچساران و شهرستان‌ها و شهرهای اطراف بپردازد، در پیش نویس برنامه توسعه استان طی چهار سال آینده جایی ندارد.
طرح‌هایی مانند تله‌کابین گچساران، طرح‌های توسعه صنعت نفت و گاز، مراکز اقامتی و … را باید از جمله طرح‌هایی دانست که در برنامه توسعه گچساران در چهار سال آینده جایگاهی برای آنان در نظر گرفته نشده است.
برنامه توسعه استان که دارای دوره‌ای چهار ساله از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ می‌باشد را باید پیش‌نویسی مضحک و نامناسب دانست که نمی‌تواند سند توسعه همه‌جانبه استان و حداقل شهرستان گچساران قرار گیرد. در حالی که در بخشی از این گزارش توسعه استان و در بخش بهداشت آن از نیاز به کیسه یخ، قیچی و دیگر لوازم کم قیمت و پیش پا افتاده سخن گفته شده است، در زمینه درمان و بهداشت مردم، اشاره‌ای به مشکلات لوازم مهم و تجهیزات ضروری بیمارستانی و چگونگی بهره‌برداری از آنها نشده است، تجهیزاتی مانند دیالیز، رادیولوژی، سونوگرافی، ام آر آی، و … که مردم استان از نبود یا عدم کارایی آنها در رنج هستند.
شاید برخی مدیران یا نویسندگان مرتبط با این سند بخواهند به بهانه اینکه اعتبارات برخی از طرح‌های مذکور باید از سوی شرکت ملی نفت ایران تأمین شود، به فرافکنی بپردازند. اما باید به صراحت گفت که اعتبارات نفت نیز در قالب اعتبارات دولتی بوده و بیمارستان ۹۶ تختخوابی گچساران که در این برنامه توسعه به آن اشاره شده نیز از محل اعتبارات شرکت ملی نفت ایران، تأمین اعتبار شده است.
توسعه سیاسی و اداری استان، اشتغال و رفع بیکاری را باید از جمله دیگر نقایص پیش‌نویس  برنامه توسعه استان دانست. عدم توجه به توسعه اداری و سیاسی گچساران می‌توان در عدم ایجاد بخشداری‌ها و شهرهای جدید در این شهرستان مشاهده نمود، شهرستانی که تنها یک شهر و یک بخشداری دارد!!
به نظر می‌آید برای تهیه سند توسعه استان و البته اجرای چنین سندی، باید به نوسازی یا تجدید نظر در ذهنیت و توان مدیریتی استان و برخی مسئولین استانی نیز دست زده و در کنار نوسازی مدارس یا افزایش کمی کلاس‌های دانشگاهی،  به نوسازی ذهنی مدیریت استان و پرورش مدیران توانمند برای آینده استان نیز پرداخت.
 
به هر حال پیش‌نویس برنامه توسعه استان دارای ایراداتی است که به برخی از آنها در حوزه شهرستان گچساران اشاره شد و امیدواریم نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی که خود از متخصصین و مدیران با سابقه برنامه‌نویسی و بودجه‌ریزی هستند، ضمن رفع ایرادات این برنامه، فکری برای دیگر طرح‌های جامانده در برنامه توسعه مذکور نمایند. 

منبع : عصردنا