پایگاه خبری یاسوج 24

سایت استان: بهاره حسینی

بزرگوارن هم کیش، کسبه و زارع و همه اقشار، اصلاح کنیم رخنه ها را تا تاج بر سر بگردانیم و امیدهای واهی نبندیم و راهی شویم به دیار غربت چون به عقل و به حکم و به عرف دستگاهی در آمریکا خلق کردند تا مگر دروغی به ظاهر و ظاهری به ریا، باب نگردد و ناب نجوید به ایده و عقده، تا که تاب برآورند و حتی تاب برنیارند. دروغ نمیگویم اگر دروغگو باشم چون نعوذ بالله قسم هزاران را میخورم و اگر نپذیری به حکم مهتاب و الیاس … … بی دینی. بی دین، بی کیش، بی مرام، بی معرفت …. ببخشید از مطلب خارج شدم!

کهگیلویه و بویراحمد، یک واو در وسط دارد و هزاران “تا” تا برسیم به یک مرز مشترک و برسیم به یک فرار، فرار از هزاران دروغهای شیله پیله دار که باب شدند، باب اصول طلبی و اصلاح گرایی، باب به شهرستانی بودن، بابی به هم فامیلی، بابی بی باب و در و پیکر، بی جثه و خالی! به هزاران بهانه های واهی، به نام تقسیم ارثیه، ارثیه میراث مسند نشینان، ارثیه به جا مانده از وارثان توسعه نیافتگی استان، ارثیه ناخلف تا که بلنگد پای چپ و برقصد دست راست.

به هشت سال دولت کریمه، بهانه پشت بهانه و اخم و تخم رو به سینه و لبخند تمسخر پشت در، موجب شد که نخبه ها پشت حصار حصیری بمانند به نیروی محوطه و مطالعه روزنامه ای درراهرو. دریغ از یک انتخاب به دلایل عرض شده بالا. دروغ نمی گویم و شما فرض کنید که دروغ نگفته ام. نیازی به دروغ سنجتان نیست ای ابر فسق و فساد و فجور پرستاره، که همه ستاره های توخالی و اهی و پوچ و دروغگوئید و سمبول دروغگویی.

اما که یک حیف داریم، به وقت سکوت ساکتیم و به وقت شلوغی غارتگر. به هنگام ریاست رئیسیم و به هنگام کیاست رمال. پشت پنجره کسی نگاه نمی کنیم که هم آغوشی دارند یا آغوشی پر از نارنجک. از زیر سفره سفره را سولا نمیکنیم و بر سر سفره بوی نفت تراوش نمی کنیم، شاید هم خردل، شاید هم … نمیدونم. بی ادب نیستم چون: دروغ نمی گویم و شما فرض کنید که دروغ نگفته ام.

ول کنیم این ادبیات پر از کنایه و پیچیده را که خودم هم نمیفهمم چی بود و چی شد و چی خواهد شد. به این وکیل الوکلای استان، بی ریا بگم که هنگام هشت ساله دولت کریمه چه محلی از اعراب گذاریهای استان به شما دادند و چه منصبی به منتسبین ات دادند که اینک ارث بچه های اصلاح طلب را به بهانه وکیل بودن، به غارت میدهی و نخبگان استان را فدای سهم خواهی می کنی؟

فییده نیاره همو لری بگیم بهتره؛

(کرو بهلیتون ای استان رنگ و بوی ایلیاتیش، با رمالل و کیاسلِ موقعیت طلب، قر و قاطی وانبوهه. فکر و اندیشه صادقانه ننه یل و متیلل سرکجکی و وعده یل آخرتی، زلالی دل صاف دورِ ایل، چین و چروک پیشتیک و پینه یلِ و دل ترکیده دهسلِ باوایل، بگه و بخند کر و دورلِ من کپری، دیِ سرمه کشِ من کومه یل، والله به خوا چه بگُم، ای همه یه رنگی و یه دلی یه قاطی نکنیتون بی؛ فاتحه خونی یل دروغی، رمالی یلِ تو بالا بلندی و غیرَ تو کُر نییمه من ولایت.

بچه یلِ پاک و بی ریای اصلاحات نشهسنه من همو گوشه ی که هشت سال نشونده بیین. سفره رنگینلِ شو هشت ستادی اومینه و نَرَه، یَه ستاد بی تِنُم و ستادی دیه بی تنم. کرو گِرُهتِنِه او یل بییَن و او هیبتته!)
یا علی! دروغ نمی گویم و شما فرض کنید که دروغ نگفته ام. نه یه وقت فکر کنید به تصمیم های جناب تاجگردون خرده می گیرم و می گویم ارث را به غارت نده، نه، چون موقعیت از هر موقعی مهمتر است. مهم این است که ما بینیم که نشسته ایم هرچند باید راه می رفتیم، مهم این است که ما بفهمیم که نمی فهمیم هر چند باید خود را به نفهمیدن بزنیم. مهم این است که ساکت باشیم هرچند که فریاد می زنیم. مهم این است که ما مرده ایم هرچند که باید زنده باشیم…. شرمنده باز هم گیرپاژ، بهتر این است دستگاهی به کهگیلویه و بویزاحمد بدهیم تا بفمیم معنی “واو” چیست، اصلاح طلب هستیم یا اصولگرا!