به راستی مگر ملت‌ها چه گناهی کرده‌اند که همیشه باید جور حاکمان خود را بکشند؟ ستیزه‌جویی از سوی دولت‌هایی که به جای احداث مراکز علمی، توپ و تانک می‌سازند، جز آباد کردن قبرستانها چه پیامدی دارد؟ آن هم در حالی که اگر بخواهیم آبی بر آتش امروز جهان بریزیم یقیناً راهی جز صلح‌طلبی و دوستی نخواهیمداشت.
ما که می‌دانیم جان و نام و نانمان را خدا داده است واینها را هم باید روزی تقدیم کنیم پس چرا کوششمان برای آنها، کوششی باطل باشد؟ این سؤال بی پاسخ خواهد ماند که اگر برای «خورد و برد نیست » که «زد و بند » می‌کنیم، پس برای چیست؟
