به پیشرفتهای مادی صرف و تنظیم قرارداد برای داشتن زندگی خوب در دنیا بدون از نیم نگاهی به جهان عقبی در حقیقت تمدّن و پیشرفت نیست چرا که برنامه ریزی و چشم انداز تا چهاردیواری دنیا و به هنگام مرگ و اعتقاد به نابودی و هلاکت، از انسان های عاقل و متمدّن بدور است.
