بشر انگار، یعنی غیرمسلمان

کمی نزدیک تراز این طرف سکه ،بعد از همه اقدامات تروریستی علیه بشریت و اقدامات امنیتی عیله کشورها مخصوصأایران می آیند در ایران ما،تا حقوق بشر را پیاده سازی کنند حقوقی که فقط طبق تعریف آنهاست وبیشتر دستمایه دلخوشی طرفدارانشان در این سرزمین. طرفدارانی که آزمون خود را پس داده اند اما باز هم مصلحت …مصلحت …مصلحت …

روابط، توصیه پذیری و پارتی بازی ها معجزه می کنند!

چون معتقدند بدون بند”پ” خصوصاً در برخی سازمان های خاص یا کاری از پیش نمی برند یا خواسته ی آن ها به قدری به سختی انجام می پذیرد که فرد قید درخواست خود را می زند.

پارتی بازی و آنچه که تیشه به ریشه می زند

غافل از اینکه در نظام الهی و دینی و مقدس جمهوری اسلامی ایران این مبنا حق خوری محسوب میشود و این حقی است از آن مردم و نا بخشودنی چرا که مسیر زندگی افراد را در بعضی از موارد عوض کرده و باعث به بیراهه رفتن شاید هم در بعضی موارد “تغییر رویه”شخص مذکور گردد

آنچه تیشه به ریشه می زند… (۱)

طایفه گرایی معلول یک بی سامانی اجتماعی است ،وقتی تمام مظاهر جامعه تغییر کند و فرد مایل به حرکت به سوی ساختار جدید است ،اما این ساختار دست نیافتنی است ،اومجبور میشود به ابزارهای سنتی روی آورد.جامعه استان ما با یک بی سازمانی اجتماعی روبروست و اگر نهادهای مدرن اجتماعی رفتار و کردار خود را به درستی و بر اساس ملاکهای منطقی انجام دهند شاهد طایفه گرایی به این شدت نخواهیم بود