پایگاه خبری یاسوج 24

چنین تعلیقی،پایانی تراژدیک را طلب می نمود که متاسفانه پس از گذر از چند فصل تاریخی،فیلم رها می شود!نه سرنوشت فاجعه آمیزی نه اوجی و… تنها پایانی بی پایان که کلیتی دراماتیک می سازد دست تماشاگر را می گیرد و بالمآل تعلیقی بی تعلیق را روی دست تماشاگر می گذارد.

خانه پدری، فرایند تکاملی شیوه بیانی ای است که تا پیش از این در آثار شاخص عیاری همچون شبح کژدم و آبادانی ها و بودن یا نبودن و نیز دو مجموعه روزگار قریب و هزاران چشم تجربه اش کرده بودیم و حالا در متنی که دورانی هفتاد ساله را در پنج مقطع زمانی مرور می کند، این روند با الگویی پالایش یافته، مخاطب را با خود همراه می سازد.

فیلم «خانه پدری» در جشنواره بین المللی فیلم «ونیز» نمایش داده شد و به عنوان کشف سال جشنواره معرفی شد

کیانوش عیاری (زاده ۱۳۳۰ اهواز) نویسنده و کارگردان ایرانی است. او تا به حال برنده دو لوح زرین و یک سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شده‌است. از مشخصه‌های بارز فیلم‌های عیاری سبک واقع گرایانه منحصر به فردش و پرداختن به موضوعات بکر هم‌چون پیوند قلب در فیلم بودن با نبودن می‌توان نام برد.