اگر بعضی از برخوردها، رفتارها و نوع ارتباطات روزمره را در پاره ای از محیط های آموزشی، اداری یا مراکز اشتغال و فضاهایی با عناوین فرهنگی مورد توجه قراردهیم بی تردید خوشحال نخواهیم شد. چرا که درکمال تاسف مشاهده می شود در بعضی مراکز به جای صمیمیت، صفا، دوستی، یکرنگی، پویایی و صداقت، ریا، چاپلوسی، دشمنی،زیراب زنی، دوگانگی و سخن چینی بر روابط حاکم است
