چندان با سنتِ سفرهای استانی به این شکل، همدلی ندارم. تجربه دولت های گذشته نشان داده که تشریفاتِ این سفرها بیش از توفیقات آن است. جنبه های تبلیغاتی آن بر وجه خدماتی آن می چربد

به گزارش سایت مردم ک و ب، در آستانه سفر رئیس جمهور به مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد، با چند نفر از فعالان دانشگاهی فعلی و قبلی استان مجموعه گفت و گوهایی را ترتیب دادیم که تا قبل از سفر حجت الاسلام حسن روحانی در این پایگاه منتشر می شوند.

 

سومین گفتگو با «»، از فعالان دانشجویی است که به پرسش های سایت مردم ک و ب، پاسخ گفت.

 

ک و ب:به نظر شما – به عنوان دانشجویی که در دوران دانشجویی دانشگاه یاسوج از فعالان دانشجویی استان بوده اید و هم اکنون هم از دانشجویان فعال هم استانی در مرکز هستید – ،مهم ترین اولویت دولت برای استان کهگیلویه و بویراحمد چه خواهد بود؟

وکیلی: به نظر می آید مهمترین اولویت دولت توجه به مسائل اقتصادی و رفع مصائب معیشتی باشد.در واقع اکثر هم و غم دولت در این سالیان نیز همین بوده است.

 

ک و ب: شما به عنوان استان و عضوی از طیف فرهیخته این منطقه، انتظار چه دستاوردی برای استان را دارید؟

وکیلی: حقیقتا سیاستگذاری های بالا ناظر بر آسیب های امروز استان و کشور است.حتی شعار اصلاح طلبان در انتخابات اخیر کاملا رنگ و بوی اقتصادی داشت.این سطح از مطالبات البته با آنچه مطلوب است بسیار فاصله دارد،اما اقتضای امروز همین است.به تعبیر سعید حجاریان اقتضای نرمالیزاسیون است.
اما بطور خاص و اجمالا انتظار می رود در حوزه عمرانی روحانی بیش از آنکه طرح جدیدی کلید بزند،منابع طرح های پیشین را تامین کند تا به اتمام برسد.امروز پروژه های زیادی در استان به دلیل کمبود منابع مالی، نیمه کاره رها شده اند.دولت باید با پرداخت بدهی های خود این طرح ها و پروژه ها را تکمیل کند.
از طرف دیگر مشکلی که شاید در آینده اصلی ترین چالش استان باشد مشکل آب است.
شاید بدوا عجیب به نظر آید استانی که این همه منابع آبی دارد حتی در تامین آب شرب خود اینچنین درماند. اما در واقع ما در مدیریت آب استان مشکلات فراوانی داریم.
باید چنین نباشد که از این نکته چشم بپوشیم که حجم عظیمی از آب های زاگرس به سمت مناطق غیر زاگرس نشین می رود و در آنجا هم صرف مصارفی غیر از آب شرب می شود.
این در حالی است که شهر های زاگرس نشین از جمله شهر یاسوج و استان ما، در تهیه آب شرب نیز مشکل دارند. لذا توصیه می شود عمده طرح هایی که به هیات محترم دولت پیشنهاد می شود با تمرکز بر مدیریت آب باشد.

 

ک و ب: آیا به تأخیر افتادن سفر دولت تدبیر و امید به استان و قرار گرفتن استان در برنامه سفر های دولت در ردیف آخرین استان های کشور را  بی توجهی به استان کهگیلویه و بویراحمد می دانید و یا علت دیگری را برای آن متصور می شوید؟

وکیلی: حقیقتا چندان از علل تاخیر سفر ریاست محترم جمهوری به استان مطلع نیستم. البته در خود وجود “تاخیر” نیز مرددم! زیرا بالاخره روحانی باید سفر سی ام اش را به استانی می رفت؛ او به هر استان دیگری هم که می رفت باز این سوال را می شد در مورد آن استان نیز پرسید.

ک و ب: برخی معتقدند که قرار گرفتن استان در ردیف استان های آخری بی اهمیتی نسبت به مناطق محروم است و برخی مدعی هستند این تأخیر سفر فرصتی برای استان فراهم می آورد که رئیس جمهور از تجربیات سفر های پیشینش به استان های دیگر در استان ما استفاده کند و خدمات بهتری به مردم استان ارائه دهد. نظر شما در این خصوص چیست؟

وکیلی: گمان نمی کنم تقدم و تاخر داشتن در این مقوله اساسا فضیلتی به حساب آید. عملکرد دولت، نشانه ها و مدلولاتِ سر راست تری دارد. برای تحلیل و تشخیص عملکرد و رویکرد دولت می توان به آنها رجوع کرد. احساس می کنم این گونه “نشانه شناسی” آدرسِ اشتباهی است!

ک و ب: به نظر شما نمایندگان استان ما در مجلس شورای اسلامی بهتر است در این سفر چه نوع مطالباتی از رئیس جمهور و هیأت دولت داشته باشند و آیا تا کنون  مطالبه گری نمایندگان استان از دولت برای بهبود وضعیت استان، مطالبه گری مطلوبی بود؟

وکیلی: مطلوب من همان بود که در پرسش های پیشین بدان ها اشاره کردم. این ها همان است که در بدایت به ذهنم می رسد و همین ها را نیز پیشنهاد می دهم. پیرامون عملکرد نمایندگان استان نیز در فرصتی فراخ تر باید سخن گفت. اینکه مطالبه گریِ آنان مطلوبات مردم بوده است یا نه و نیز در مطلوباتِ آنان، “خیرِ” مردم لحاظ شده است یا نه، خود حکایت دیگری است و دفتر دیگری را باید برای پاسخ به این سوال گشود. اما اجمالا عرض کنم که انتظار می رود نگاه آنان به توسعه، همه جانبه باشد و مطالبه آنان کلِ استان را در بر گیرد.

ک و ب: تا چه اندازه با سفر های استانی دولت ها (فارغ از این دولت و دولت های پیشین و پسین) موافقید. به نظر شما چه اندازه به پیشرفت استان ها خصصوا استانی مثل استان ما کمک می کند؟

وکیلی: راستش را بخواهید چندان با سنتِ سفرهای استانی به این شکل، همدلی ندارم. تجربه دولت های گذشته نشان داده که تشریفاتِ این سفرها بیش از توفیقات آن است. جنبه های تبلیغاتی آن بر وجه خدماتی آن می چربد. متاسفانه پوپولیسم در این کشور ته نشین شده است. امروز هم برخی از دوستان اصلاح طلب ما در استان به جای اینکه با این سنت بی کاربرد درآویزند، خود به آن آویخته اند و ماراتن تشکیل “کمپین استقبال پر شور مردمی” راه انداخته اند و بر سر ریاست کمیته استقبال بر سر هم می زنند! این معنایی جز نهادینه شدن پوپولیسم در اذهان همه ما ندارد. می توان گفت برخی از دوستان ما در استان، اسما اصلاح طلبند اما رسما “احمدی نژادی” رفتار می کنند و بر سبیل سنت او، سیاست می ورزند. این سطح از پوپولیسم، یکی دیگر از میراث های بود که به جان ما افتاده.

ک و ب : و سخن پایانی؟

وکیلی:نکته پایانی: اینکه در سوالاتتان مرا “فعال دانشجویی” می نامید اما من از مطالبات دانشجویی سخن نمی گویم را باید جدی گرفت! راستش را بخواهید بلایی در این دهه بر سر “” آمده است که دیگر ستون سیاست تاب حمل هیچ مطالبه ی سیاسی را ندارد. بطوری که به گمانم اگر اکنون آقای ارژنگ را هم به دانشگاه یاسوج برگردانند چندان امر گرانی نیست و در وضعیت کنونی این دانشگاه تاثیری ندارد. تنها شاید “خویش سالاری” و “ریش سالاری” جایشان عوض شود اما قصه همان قصه است! می توان گفت نوعی فروپاشی حوزه عمومی رخ داده است. لذا راز چرخش مطالبات از سیاست به معیشت، همین است. متاسفانه دولت نیز، چندان اهتمامی (و شاید اختیاری) برای بازسازی این حوزه ندارد. باری! بگذاریم این قصه پر غصه را تا وقتی دیگر