میرزا غلامرضا کوه گیلویه ای معروف به ” میرزا قانعا ” و متخلص به ” قانع ” از شاعران و خوشنویسان قرن دوازدهم هجری است. او در کوه گیلویه متولد شد و در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخت و در سایه ی پشتکار و استعداد خود در دیوان خانه دولت صفویه طغرا نویس منشآت طغرا شد .

سایت مردم استان (ک و ب): معروف به «میرزا قانعا» از شاعران و دوره صفویه است که در کهگیلویه متولد شد و در بهبهان به تحصیل پرداخت و برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت و در آنجا ساکن شد.

هر چند خوزستانی ها و بهبهانی ها به خاطر تحصیلات مقدماتی میرزا قانعا در این شهر او را به عنوان یکی از مشاهیر خود معرفی می کنند اما این هنرمند و ادیب یکی از مشاهیر کهگیلویه و بویراحمد است که توانست با هنر و ادب خود جایگاهی در دربار صفویه پیدا کند و در شهر هنر اصفهان رشد و نمو نماید.

در سایت مرکز پژوهش های صدا وسیمای خوزستان چنین آمده است: میرزا قانعا بهبهانی از شاعران قرن دوازدهم که در نگارش سرآمد دوران و خط نستعلیق را خوب می‌نوشته، در مصاحبت از همه جا سخن می‌گفته، نزد فرمانروایان و استانداران محترم بوده و در شعر قانعا تخلص می‌نمود. بیت زیر سروده اوست:
دریا برو کناره نشین شو که «چشم من»                             بنیاد گریه کرد، مبادا که تر شوی
میرزا قانعا در سال ۱۱۳۳ ه.ق در اصفهان درگذشت.

 وبلاگ «مشاهیر ایران و اسلام» به قلم «غلامرضا نصراللهی» نیز به بررسی شخصیت این چهره ماندگار می پردازد و با استفاده از چند منبع معتبر تاریخی می نویسد:

میرزا غلامرضا کوه گیلویه ای معروف به  ”  میرزا قانعا  ”  و متخلص به  ”  قانع  ”  از شاعران و خوشنویسان قرن دوازدهم هجری است.  او در کوه گیلویه متولد شد و در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخت و در سایه ی پشتکار و استعداد خود در دیوان خانه دولت صفویه طغرا نویس  منشآت طغرا شد .

         او مردی هنرمند بود و در نوشتن انواع خطوط به ویژه خط نستعلیق مهارتی بسزا داشت. او اوقات فراغت خود را صرف مصاحبت و معاشرت با شعرا و فضلا و بزرگان و حکام  می کرد و چندی در منزل خویش به کیمیاگری مشغول بود. 

در شعر همچون اغلب شاعران آن روزگار پیرو سبک هندو-اصفهانی بود .

او سرانجام در سال ۱۱۳۳ ه. ق در اصفهان درگذشت. محل آرامگاه او معلوم نیست. برخی از تذکره ها   تخلص  او را  ” تابع ”   و برخی ”  تائب ”  نوشته اند که اشتباه است .

 

نمونه شعر

پیغام بوسه از تو تقاضا  نکرده ام

                             مکتوب سر به مهر تو را وا نکرده ام

دارم هنوز دست به مژگان اشکبار

                             غمنامه ی  فراق  تو انشا  نکرده ام

 

 

منابع

————————————————-

– ج۲ ص۷۹۷

– ص۲۱۳

– ص۸۶

– ج۹ ص۱۶۴