یاسوج ایرنا- پانزدهم ماه رمضان، سالروز میلاد امام حسن مجتبی(ع) پرچمدار سخاوت و اکرام است،مردی که به تاسی از سیره پدرش انیس کوچه های تاریک برای یاری رسانی ایتام و نیازمندان بود.

به گزارش خبرنگار ایرنا- ولادت دومین پیشوای شیعیان در نیمه ی رمضان سال سوم هجرت در شهر مدینه به خانه پربرکت حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) نورانیت بخشید و نام آن امام همام را پیامبر اکرم(ص) حسن برگزید.

با هوش و ذکاوت سرشاری که داشت، هر آنچه از جد و پدر و مادرش سرمی زد، همانند آینه تمام نما در وجودش منعکس می گشت، او در امتیازهای عقلی و اخلاقی در بلندترین قله رفیع کمال قرار داشت.

لقب های امام حسن(ع) سبط، سید، زکی و مجتبی و کنیه ی ایشان ابومحمد است. امام حسن(ع) از لحاظ اخلاق، رفتار و چهره شبیه ترین فرد در میان اهل بیت به حضرت محمد(ص) محسوب می شود. امام مجتبی(ع) به دلیل صبر، شکیبایی، بردباری، ارشاد مردم، هدایت جامعه به راه حق، بخشش، اکرام یتیمان و گذشت فراوان کریم اهل بیت لقب گرفت.

او که دارای قلبی پاک و رئوف و پرمهر نسبت به دردمندان و نیارمندان بود ، همانند پدرش علی بن ابی طالب(ع) با خرابه نشینان دردمند و اقشار مستضعف و کم درآمد همراه و همنشین می شد.

درد دل نیازمندان را با جان و دل می شنید و به آن ترتیب اثر می داد و در این حرکت انسان دوستانه جز خدا را نمی دید و اجرش را جز از او نمی طلبید و او بارزترین مصداق آیه شریفه ذیل بود:

(الَّذینَ یُنْفِقُونَ أمْوالَهُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ سِرّاً وَعَلانِیَهً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلاخَوْف عَلَیْهِمْ وَلاهُمْ یَحْزَنُونَ‏(۱) ؛ آنانی که اموال خود را شب و روز، پنهانی و آشکارا انفاق می کنند، مزدشان در نزد پروردگارشان خواهد بود ، نه ترسی و نه غم و اندوهی بر دل آن ها راه پیدا خواهد کرد.).

امام حسن(ع) با حضور در جنگ های جمل، صفین و نهروان درس شجاعت، رشادت و ایثار را به جهانیان آموخت و نشان داد که در راه دفاع از دین مبین اسلام از هیچ تلاشی فروگذاری نخواهد کرد.

پس از شهادت حضرت علی(ع) با سفارش نبی مکرم اسلام و برپایه وصیت امیرمومنان، امام حسن مجتبی(ع) برای مقام بزرگ امامت انتخاب شد. معاویه دشمن سرسخت اهل بیت(ع) در زمان امامت ایشان به عراق لشکر کشید و جنگ را آغاز کرد.

این امام بزرگوار در آن هنگامه به دلیل خیانت همراهانش برای جلوگیری از تفرقه مجبور شد تا صلح با معاویه را بپذیرد. صلح این امام معصوم در حقیقت انقلابی بود که زمینه ی انقلاب امام حسین(ع) را فراهم ساخت.

امام مجتبی(ع) در تمام مدت امامت خود که ۱۰سال به طول انجامید، هیچگونه امنیتی نداشت و زندگی ایشان در سایه ی محدودیت از طرف معاویه همراه بود. دومین پیشوای شیعیان پس از پذیرش صلح تلاش کرد تا هدف های مورد نظر خویش را از صلح به نتیجه برساند و بر این اساس در تمام این مدت به حفظ نیروهای کیفی و خالص، بازسازی نیروهای وفادار و تفسیر صحیح اسلام پرداخت.

فعالیت ها و رفتاری های هوشمندانه ی ایشان پس از صلح چنان قدرتمند بود که معاویه را به فکر از میان برداشتن آن امام والامقام انداخت و سرانجام در ۲۸ صفر سال ۵۰ هجری قمری با همدستی جعده همسر امام(ع)، ایشان را مسموم کرد و به شهادت رساند.

روز میلاد امام احسان و بخشش با هدف حفظ عزت نفس یتیمان، ریشه کنی فقر در جامعه، کسب رضایت الهی و احیای فرهنگ با هم بودن، روز اکرام نام نهاده شد تا بهانه ای ارزشمند برای یاری به هم نوعان و جود و گذشت باشد.

روز میلاد امام حسن(ع) فرصتی برای تاسی روزه داران و مومنان از سیره زندگی کریم اهل بیت عصمت طهارت (ع) است، برای برآوردن حاجات نیازمندان و یاری رساندن به ایتام و تهیدستان، هرکسی به وسعت بضاعت و تمکن مالی که دارد.

ولادت امام حسن (ع) بردوستداران و مشتاقان مولای بخشندگان مبارک باد.

برگرفته از زندگی نامه امام حسن مجتبی(ع)

۶۷۱

انتهای پیام /*

ارتباط با سردبیر: <a href="mailto:' newsroom@.ir
تماس بی واسطه با مسئولین

منبع : خبرگزاری ایرانا