یاسوج ۲۴// پوشش محصول دوره تمدن است و در استان ما علی الخصوص در عشایر، لباس زن بیشتر به خاطر تنوع رنگ آن مطرح هست در حین اینکه نقش حجب و حیا را هم درون خودش داشته است.

یاسوج ۲۴: دانشگاه شیراز در گفتگوی اختصاصی با این پایگاه خبری در مورد جایگاه لباس های محلی این استان گفت: دو حالت عام و خاص دارد که در حالت عام برای حفاظت از بدن و در حالت خاص به جنبه ی فرهنگی آن نظاره می شود.

او افزود: پوشش محصول دوره تمدن است و در استان ما علی الخصوص در عشایر، لباس زن بیشتر به خاطر تنوع رنگ آن مطرح هست در حین اینکه نقش را هم درون خودش داشته است.

پوشش و لباس محلی

در پاسخ به نقش و وجود چادر در کنار لباس ها محلی اذعان کرد: پوشش چادر همواره معمول نبوده و غالبا برای مراسماتی همچون پوشیده می شد و اگر دقت کنید می بینید که به حالت خاصی به سر گذاشته می شد که حالت آزادی را برای بدن داشته باشد به طوری که دست ها در آن آزاد باشد.

وی ضمن تأکید این نکته که پوشش مربوط به هر منطقه ای متفاوت است اعلام کرد: یکی از وجهه های اصلی پوشش وجهه «اجتماعی» بودن آن است در استان ما مثلا «زلف» گذاشتن به معنای بی حیایی نیست و اتفاقا با توجه به شاخص های عرف آن منطقه به معنای حجب و حیاست و این بسیار مهم است.

ذکاوت تکمیل کرد: نکته ی مهم دیگر رجوع به در قالب است و هم اینک می بینیم که دختران این نسل وقتی ای گرفته می شود به لباس های محلی و رنگارنگ بومی متوسل می شوند که این نشان از تزئیناتی بودن کار است.

ایشان ذیل بحث پوشش به موضوع چارقد هم اشاره کرد و ابراز داشت: چارقد دو وجهه ی تزئینی و تکمیلی دارد و در اصل یک هارمونی خاصی را به لباس می دهد.

ذکاوت در پایان با اشاره به اینکه تقریبا در غالب قوم ها همچون لر، ترک، کرد و … این سنت در حال تغییر است عنوان کرد: تداوم حفظ این سنت به علت مواردی همچون دست و پاگیر بودن لباس محلی، آزاد نبودن و جلوه گری بودن آن در عرف دچار مشکل شده و این سنت به خوبی انتقال داده نشده است.

محمود ذکاوت