پایگاه خبری یاسوج 24

به گزارش “عصردنا “از دیشموک، عطر دل‌انگیز گل‌های بهاری و شکوفه‌های زیبا نوید آمدن فصل تجدید حیات طبیعت را می‌دهد.

راز و رمز طبیعت مناطق بخش دیشموک را نمی‌توان توصیف کرد؛ طبیعت در جشن بهاری این مناطق بکر آن‌چنان مسحور کننده است که خاطره سفر هر گردشگری به نقاط گردشگری شهر دیشموک وبخش دیشموک همواره در دل او خواهد ماند .

استقبال گردشگران نوروزی از دگرگونی طبیعت همواره در نخستین روزهای سال نو به چشم می‌خورد و طبیعت خدادادی و مناظر دیدنی باشکوه بخش دیشموک خاطرات فراموش نشدنی را در دفترخاطرات سفرهای میهمانان نوروزی ثبت می‌کند.

طبیعت بکر و تپه‌های پوشیده از گل‌های رنگارنگ چشم‌اندازهای بسیار زیبایی را طراحی کرده است.

دهیاران با نصب پلاکاردهای تبریک سال نو و خیر مقدم به استقبال مسافران نوروزی رفته و آماده پذیرایی از گردشگران و طبیعت دوستان هستند.

آنان که مشتاق دیدار از طبیعت خدادادی و آب‌های خروشان در کنار شالیزارهای سرسبز هستند، با سفر به بخش دیشموک قلعه تاریخی دیشموک وقلعه شاه منصور درستای لیراب ضمن دیدار از این مناطق و بهره‌مندی از طبیعت دل‌انگیز از مهمان‌نوازی مردم خونگرم این بخش برخوردار خواهند شد.

کوهستان‌ها به گلستانی پر از گل‌های وحشی رنگارنگ تبدیل شده و گل‌های زرد ، آبی و قرمز در میان چمن‌های سرسبز دشت‌ها جلوه‌ای خاص به طبیعت شهر دیشموک وروستاهای اطراف ان بخشیده است.

مناطق روستایی از جاذبه‌های خوب گردشگری برخوردار هستند. فعالیت کشاورزی در این مناطق می‌تواند برای میهمانان دیدنی باشد.

مناظر و چشم‌اندازهای طبیعی در روستاهای بخش دیشموک را بی‌نظیر می باشد، درختان و گونه‌های مختلف گیاهی، رودخانه‌های خروشان و اماکن تاریخی در روستاهایلیراب ، فارتق و اسفندان ودرغک همه ساله پذیرای مسافران و گردشگران زیادی از سراسر کشور است.

شهر دیشموک با اقلیمی سردسیری و با ارتفاع یک‌هزار و ۹۰۰ متر از سطح دریا، دارای جاذبه‌‌های طبیعی و تاریخی بی‌نظیری است که متأسفانه آنچنان که باید معرفی نشده‌اند.

بخش دیشموک،:

آب خروشان رودخانه معروف تنگ فارتق در دامنه کوه‌های پوشیده از گل و گیاه این منطقه چشم‌انداز بی‌نظیری را خلق کرده است.

دیشموک همه ساله در ایام نوروز مهمانان و گردشگران زیادی از نقاط مختلف کشور راهی این دیار می‌شوند و در دل شهر دیشموک سفر به شمال کشور را تجربه می‌کنند.

امامزاده میرسالار(ع) ،قلعه تاریخی دیشموک،قلعه شاه منصور،دریاچه دیشموک ،سد خاکی گراب ، گوردخمه-گوردالوودیگرجاذبه های گردشگری دیشموک که این روزها گردشگران زیادی رابه خود جلب کرده است .

امامزاده میرسالار «ع»

پس از روی کارآمدن بنی امیه وپس از آن بنی عباس،شیعیان به ویژه سادات که در واقع فرزندان ائمه اطهار «س» بودند مورد ستمگریهای فراوان قرار گرفته اند که تاریخ شرح وحال این اجحافات را در خاطر دارد.

ایران به جهت آنکه از ابتدا از پایگاههای شیعی بوده است خود زمینه مناسبی برای مهاجرت سادات وامامزادگان بوده است.

امامزاده میرسالار«ع» از نوادگان امام موسی کاظم «ع» ،از جمله این تبعیدشدگان حکومتهای بنی عباس بوده که وجود مبارک ایشان از سویی مورد استقبال ایرانیان وبعدها مایه خیروبرکت معنوی ومذهبی برای مردمان این دیار بوده است.

مکانی که این امامزاده واقع شده از زیباترین مکانهای دیدنی وفرح بخش بوده به طوریکه زیباییهای رودخانه وکوهساران تنگ فارتق دل هر گردشگری را به وجد وطرب وا می دارد.

قلعه تاریخی دیشموک

این قلعه از مکانهای تاریخی است که قدمت لایه های زیرین آن به دوره اشکانی وساسانی میرسد.به ویژه سازه غربی صخره آن مرتبط با دوره اشکانی است.بافت معماری جدید آن به دوره های زندیه وقاجاریه می رسد.حیاط شرقی آن مربوط به دوره زندیه وقاجاریه وحیاط غربی آن به دوره اول پهلوی برمی گردد.

بدان جهت که این قلعه از راهروهایی زیرزمینی در دوقسمت شرقی وغربی برخوردار بود لذا به مثابه دژی محکم واستوار بود که در دنیای گذشته تصرف آن کاری سخت ودشوار بوده است.مردم منطقه معتقدند که واژه دیشموک برگرفته از دژ(دش)محکم می باشد.اینکه چه کسانی در طول قدمت این قلعه در منطقه حکومت می کردند؟باید گفت غبارگرفتگی پهنه تحقیق وپژوهش پاسخ دادن به این پرسش را ناکام گذاشته است.

تنها می توان گفت که در دوره معاصر به ویژه از عصر قاجاریه تا انقلاب ۵۷،این قلعه سکونت گاه کلانترنشینان بهمئی سردسیری از طایفه خلیل خان به ویژه تیره جعفرخانی آن بوده است.

قلعه تاریخی شاه منصور لیراب

دراین مکان وجود سفالها وهمچنین بافت معماری حکایت از آن دارد که ازعصر اشکانی وساسانیان این قلعه وجود داشته است.

معماری مرتبط با دوره سلجوقی نیز در آن یافت شده است که این احتمال وجود دارد که قلعه شاه منصور در دوره سلجوقیان دژی محکم بوده است.شبیه آنچه که شیعیان اسماعیلیه در مناطق دیگر چون الموت قهستان داشته اندواین احتمال نیز وجود دارد که شاید شاه منصور مظفری هنگامی که امیر تیمور کورگانی متواری شده بود وحتی قبل از آن نیز که بین حوزه مرکزی ایران وغرب مراوداتی داشته است در این محل نیز به ایجاد پایگاهی اقدام کرده باشدوهرچند که تاریخ دقیق حضور شاه منصور را در این محل ذکر نکرده است.

گوردخمه-گوردالو

این سنگ از نوع سنگ های استودان واستخوان دان است که در دوره پیش از اسلام طبق فرهنگ آریاییها مردگان را در آن دفن می کردند.

از آنجائیکه آنان معتقد بودند که اگر اجساد را بعد از مردن بلافاصله در خاک دفن می کردند باعث آلوده شدن زمین وسفره های آب زیرزمینی آب میشود وگیاهانی که در زمینهای محل دفن مردگان می رویند مورد استفاده حیوانت اهلی از جمله گاو وگوسفند می شوندوانسان هم به دلیل استفاده از شیر وگوشت آن حیوانات دچار امراض میشوند به این دلیل هنگام مردن اجساد را در این سنگ که در ارتفاع بلند بود دفن می کردند وپس از تجزیه اجساد استخوانهای مردگان را در محلی نزدیک به خانه ها دفن می کردند.در گذشته این گوردخمه دربی سنگی داشته است که به مرور زمان تخریب گردید.سنگ مذکور ظرفیت همزمان سه جسد را داشته است