بازگویی و نوشتن این رویداد بسیار ساده به نظر می رسد، اما خانواده و جامعه ای را تصور بفرمایید که به جای داشتن یک جوان فعال و مولد، اکنون یک جوان را در دست دارد که با خوش بینانه ترین شرایط دست کم۷-۸ ماه می بایست در بستر بماند و یا روی صندلی چرخ دار بنشیند.

– نامه وارده :  چند روز پیش همزمان با روزهای دلنشین بهاری و هوای روح نواز اطراف شهر یاسوج گروهی از خویشان و فامیل ها به قصد تازه کردن روح و جسم  به گشت و گذار می روند. یکی دو روز پس از تازه کردن روح و البته با کمی خستگی تن به روستایشان برمی گردند. 
یکی از خانواده ها از دیگران جدا شده و بدون استراحت ! ادامه راه می دهد، با خستگی و احتمالاً خواب آلودگی! هنوز چند کیلومتری را نپیموده بودند، که ناگهان در یک محل خطرساز خودرویی دیگر در حال سبقت خلاف و خطرناک با آنها روبرو می شود. ایشان بعلت خستگی با تاخیر متوجه وضعیت خطرناک  پیش آمده می شوند به ناگهان از جاده منحرف شده، در اندک زمانی خودرویشان به تپه کنار جاده برخورد می کند و پایان یک گردش و تفریح  به جای راهی شدن به خانه به بیمارستان منتقل می شوند.
این خودرو۶ سرنشین داشته است؟ با توجه به میزان آسیب وارده به نظر می رسد سرعت خودروی ایشان بین۱۰۰تا ۱۲۰ کیلومتر در ساعت بوده است.
نتیجه این حادثه، واژگونی خودرو و زخمی و آسیب دیدگی همه اعضای خانواده شده است.
از شکستگی دست و زخم های سر و صورت تا شکستگی چند مهره گردن وآسیب نخاع، گذشته  از فشار روحی و روانی که در زمان وقوع  این رویداد به آسیب دیدگان وارد شده است. یکی از این سرنشینان خودرو دچار شکستگی مهره هفتم گردن شده است  و بعد از اقدامات اولیه پی می برند این جوان ازسینه به پایین حس ندارد و قادر به حرکت نیست.
بازگویی و نوشتن این رویداد بسیار ساده به نظر می رسد، اما خانواده و جامعه ای را تصور بفرمایید که به جای داشتن یک جوان فعال و مولد، اکنون یک جوان را در دست دارد که با خوش بینانه ترین شرایط دست کم۷-۸ ماه می بایست در بستر بماند و یا روی صندلی چرخ دار بنشیند.
 از کار و تلاش باز بماند. او دانشجویی جوان(۱۸-۱۹ساله) و زرنگ بوده است که می بایست دست کم یک ترم از تحصیل باز بماند، چندین خانواده مدتها با دلهره و نگرانی روزها را سپری کنند، راننده همواره برای کوتاهی و اشتباهی  که از او سر زده خود را سرزنش کند که این موضوع می تواند برروی کارایی و روند زندگی معمول وی در آینده اثرگذار باشد ، بار مالی سنگینی به خانواده و اقتصاد ملی تحمیل خواهد شد.
در حالی که وقتی این پیش آمد و دیگر تصادفات رانندگی و سایر رخدادهایی را که منجر به وارد آمدن چنین آسیب های سنگینی  به افراد و جامعه می شوند را بازنگری می کنیم به راحتی در خواهیم یافت که با اندکی بردباری و خرد ورزی می توان  از این همه آسیب  وارده بر پیکر و روح خود و خانواده و جامعه پیشگیری نماییم.
شاید و شاید تنها فایده بار سنگین این گونه حوادث برای جامعه، آموزشی باشد برای دیگران که دگرباره این راه را نروند. پس بیاییم با اندکی اندیشه و بردباری باور کنیم که خود خود ما عامل بروز حوادث هستیم پس می توانیم از آنها پیشگیری کنیم.
در این رخداد دو نکته اخلاقی و انسانی و فنی نیز وجود دارد: ۱-خودرویی که آغازگر بروز حادثه بوده است لحظه ای درنگ نکرده است  و محل تصادف را به سرعت ترک نموده است. آیا این همه ادعای انسانی و اخلاقی و پیروی از مکتب ائمه(ع) که همواره آموزه های آن بزرگواران یادآور اهمیت انسان دوستی و کمک به دیگران، ازخودگذشتگی و نجات جان انسان ها بویژه در شرایط ویژه و این چنینی است، نمی بایست خود را در میدان عمل نشان دهند و…تا چه برسد که خود بخشی از گناه و تقصیر باشیم.
۲-در هنگام بروز یک تصادف یا آسیب بخشی از ما  با انگیزه کمک مستقیم دست به کار می شویم تا آسیب دیدگان را نجات دهیم. خوب است بدانیم که بخشی از آسیب ها در زمان کمک به آسیب دیدگان رخ می دهد.
پس: ۱-۲مدیران و مسئولان برای آموزش عمومی بویژه کسانی که بیشتر در جاده ها در رفت و آمد دارند طراحی نمایند
.۲-۲- صدا و سیما و سایر رسانه ها به شنوندگان و بینندگان و خوانندگان خود آگاهی های لازم را بدهند البته بصورت پیوسته.
 3-2- کسانی که دانش اینکار را ندارند با بردباری و شکیبایی ضمن اعلام به مراکز امدادی مانند اورژانس و پلیس اجازه دهند تا کسانی که توان و دانش بیشتری دارند دخالت کنند.

منبع : عصردنا