پایگاه خبری یاسوج 24

سایت مردم استان(ک و ب) – مصطفی جوزانی؛هر روز که می گذرد و صبحی تازه آغاز می کنیم به ناهگاه در مخیله خود فرو می رویم ببینیم امروز چه تدبیرتازه ای برای روز جدیدمان اندیشیده شده تا بلافاصله سرکی به درجه امید وجودمان بکشیم شاید امروز رو به افزایش باشد.
این روزها فکر مردم هم حکایتی شده برای خود، حکایت طرحهای تصویب شده ای که امیدشان به اجرای آن گره خورده و با ترس واسترس گویند، نکند بخوابیم و فردا تدبیراندیشان خواب جدیدی برای ملغی کردنشان دیده باشند! اما حالا با خود فکر می کنم دولتیان و آقای روحانی سال دیگرکه به فرموده امام خامنه ای باید فیلم یکسال کاری خود را نگاه چگونه قولهای به مردم داده راپاسخ دهند.
کشاورزان بهتر می دانند گاهی برای استفاده از داس ودروی محصول اهمیتی به گوشه و کنارهای زمین که نصیب داس نمی شود، نمیدهند. اما ظاهرا آقای روحانی و داسش حداکثر بهره را از زمین چهار سال اجاره ای می خواهند ببرند که همه محصول را درو می کنند. آنجایی که رئیس جمهور محترم شعار خود را برتر از به کاربردن هرداس و بی تدبیری می دانست.

آیا نمی شد حتی یک مدیر درجه سوم از دولت قبل در سمت خود ابقا می شد؟ مگر نه این بود که حتی ابوالمشاغل دولت (ترکان) در دولت گذشته هم دارای پست بود. آیا جابه جایی نیروهای جوان و نخبه که هم ما نیازمند انرژی و تخصص آنها هستیم و هم آنها نیاز به آینده شغلی دارند با نیروهای از کار افتاده و بازنشسته برای شما علامت تدبیر و برای آنها نشانه امید است؟

آیا عزم جزم کردن برای پاکسازی حتی کارمندان (چه قراردادی و رسمی) نهاد ریاست جمهوری از علائم تدبیر است؟ طرح های لغو شده دولت قبل از همه مهمتر طرح مهرآفرین که با پاسخ حقوقی آقای الهام مواجه شد با چه تدبیری اندیشیده شده است؟ آیا پاشیدن بذر ناامیدی در جامعه و هرازگاه ترس انداختن به دل مردم مبنی بر نبود منابع لازم جهت پرداخت یارانه ها از منظرشما امیدواری است؟

آیا مالیات بر ارزش افزوده ای که نزد پالایشگاه داران بالغ بر ۷۹هزار میلیارد ریال است وتنها یک قلم از دریافتی های دولت می باشد حکایت از خزانه خالی می باشد؟ آیا در بوق و کرنا کردن خزانه خالی کشور (بخوانید ۷۰هزار میلیارد) به قیمت تحقیر کشور بازهم تدبیر است.

در آخر اشاره ای به منویات قدسی حضرت امام خامنه ای قبل از انتخابات می نماییم «آن کسانى که امروز با مردم حرف میزنند، آنچه که توانائى انجام آن را دارند و مردم به آن احتیاج دارند، آن را با مردم در میان بگذارند؛ قول بدهند با عقل و درایت عمل خواهند کرد؛ اگر برنامه‌اى در هر موردى از مسائل دارند، آن برنامه را براى مردم ارائه کنند، قول بدهند که با پشتکار و ثبات قدم در این میدان پیش خواهند رفت، قول بدهند که از همه‌ى ظرفیتهاى قانون اساسى براى اجراى وظیفه‌ى بزرگِ خودشان استفاده خواهند کرد، قول بدهند که به مدیریت اوضاع کشور خواهند پرداخت، قول بدهند که به مسئله‌ى اقتصاد – که امروز میدان چالش تحمیلى بر ملت ایران از سوى بیگانگان است – بخوبى خواهند پرداخت، قول بدهند حاشیه‌سازى نمیکنند، قول بدهند دست کسان و اطرافیان خود را باز نخواهند گذاشت، قول بدهند که به منافع بیگانگان، به بهانه‌هاى گوناگون، بیش از منافع ملت ایران اهمیت نخواهند داد.

بعضى با این تحلیل غلط که به دشمنان امتیاز بدهیم تا عصبانیت آنها را نسبت به خودمان کم کنیم، عملاً منافع آنها را بر منافع ملت ترجیح میدهند؛ این اشتباه است.»