پایگاه خبری یاسوج 24

سایت مردم استان ک و ب – سید یوسف مرادی

در نگاهِ اول و سطحی، نامه احمدی نژاد به اوباما، همانطور که خودِ احمدی نژاد نوشته است، نامه ای از سر خیر خواهی است که با اشاره به تاریخِ شصت سالِ اخیر، به آمریکا در جهت بیشتر تخریب نشدنِ وجه اش در افکار عمومی ایرانیان هشدار داده است.

حال، اگر کمی عمیق تر شویم، نامه ی احمدی نژاد را طعنه به دولتِ روحانی خواهیم دانست که قصد دارد اثبات کند این دولت، توانِ دفاع از منافعِ ملی را ندارد.

حالا اگر به تعمق بیشر به این نامه نگاه شود، نامه ی احمدی نژاد را راهبردِ وی در راستای دیپلماسی عمومی خواهیم دانست، که هدف اش تحت تاثیر قرار دادنِ افکارِ عمومی ایرانیان و بازی در زمینِ عزت_ذلت و نشستن در جایگاهِ عزت خواهی ایرانیان است.

اما عمیق ترین لایه ی نامه ی احمدی نژاد به اوباما
که احمدی نژاد خواسته یا ناخواسته، وارد آن شده است، نه نصیحت کردنِ اوباماست و نه طعنه به روحانی و نه حتی نیت شان مهندسی افکار عمومی ایرانیان بوده است.

برای توضیحِ این دیدگاه مقدمه ی مختصری لازم است:

تقریبا کسی منکر این نیست که، احمدی نژاد بعد از ٨ سال ریاست جمهوری، با اتخاذِ مواضعی غرب ستیزانه، توانست، نظرِ صدها میلیون نفر از مردم جهان را از خاورمیانه تا آمریکای لاتین تحت تاثیر خود قرار دهد.
در طولِ سه سالِ گذشته، دولتِ بعد از احمدی نژاد، به هر دلیلی، فتیله ی مواضعِ ضد استکباری را پایین کشید و یقینا این سیاست از دیدِ مردم جهان مخفی نماند .

مخاطبِ احمدی نژاد در نامه ای که امروز به اوباما نوشت، نه اوباما و نه دولتِ روحانی و نه حتی مردم ایران که همین صدهها میلیون نفری بود که در بیرون از ایران طی چند سالِ گذشته صدایی متفاوتِ از گذشته از درون ایران شنیده بودند.

آنها اینبار صدایی متفاوت از درونِ ایران شنیده اند و اولین دست آوردِ این تفاوت، بعد از محبوب تر و زنده شدنِ احمدی نژاد در توده های علاقه مند به شیوه ی او در مواجهه با غرب، تضعیفِ دولتِ کنونی خواهد بود که در این راهبرد، در پی تضعیفِ دولت، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ساختارِ مردم سالاری آن تضعیف خواهد شود.
و این ضربه کمی به حیثیت و منافعِ ملی ما نیست!
(این اقدام به گونه ای بازی در زمینِ همان کسانی است که با اتهامِ تقلب، دولت احمدی نژاد را در سال ٨٨ در سطح جهانی تضعیف کردند و نظام و مردم آنهمه آسیب دیدند).

آقای احمدی نژاد حتما خوب می دانند که، تضعیفِ نظام در سطحِ افکار عمومی مردم جهان( از طریقِ تولیدِ صدایی متفاوت از گفتمانِ رسمی حال حاضر که از درونِ مردم سالاری دینی و ساختارهای قانونی آن و با مدیریتِ هوشمندانه ی رهبری در جریان است) بازی در زمینِ همان باراک حسین اوبامایی است که ایشان در ظاهر وی را مورد نکوهش قرار داده اند.

آقای احمدی نژاد بهتر از هر کسی می دانند که تضعیفِ یک دولت در خارج از کشور(به هر طریقی) چه ضرباتی بر امنیت و منافعِ ملی و حاکمیت برخاسته از قانونِ ما می زند(حتما یادشان هست روزگاری را که می گفتند برخی از درون کشور به برخی کشور های همسایه پیام داده اند که عمرِ دولت وی  کوتاه است).

ما می توانیم نسبت به تمامِ سیاست های دولتِ روحانی نقد داشته باشیم اما حق نداریم موجباتِ تضعیفِ دولتِ روحانی را در سطحِ جهانی فراهم کنیم، چرا که تضعیفِ دولت روحانی در خارج از ایران، ضربه ای جبران ناپذیر به نظام است.

آقای احمدی نژاد!
تفاوتِ نگاهِ شما در حق طلبی و مطالبه ی حقوقِ ایرانیان، با نگاهِ مقام معظم رهبری در این است که، ایشان هدفشان تحتِ تاثیر قرار دادنِ افکار عمومی جهانیان نیست، بلکه کمک به دولتِ روحانی در جهت بالا بردنِ قدرت چانه زنی اش روی میز مذاکره با غرب در جایگاهِ قانونی و پذیرفته شده ی رهبری است، اما مطالبه شما( در نامه نگاری مستقیم با رییس جمهورِ آمریکا) مخاطب اش توده های مردمی خارج از ایران و تضعیفِ دولت کنونی، با اتخاذِ موضعی ظاهرا انقلابی از طرفِ رییس جمهوری سابقِ ایران، در افکار عمومی جهانیان است.

در واقع شما دیپلماتی هستید که تظاهر به انقلابی بودن می کند، در حالی که رهبری یک انقلابی است که دیپلماسی مرسوم را به چالش می کشد.
رهبری هیچ گاه، ساختارهای قانونی را دور نمی زنند اما شما بخواهید یا نخواهید، نزدِ افکار عمومی جهانیان، با مکاتبه ی مستقیم دست به این کار زده اید.حتی اگر در نامه تان منکر این شده باشید، چرا که خودتان بهتر از هر کسی مختصاتتان را در افکار عمومی جهانیان می دانید.
(لازم است برای روشن شدنِ بحث یک مثال بزنم، اگر خاتمی در دور اول شما -که هنوز در سطح افکارِ عمومی جهانیان شناخته شده بود-با رییس جمهورِ آمریکا مانند شما مکاتبه می کرد و درخواستی ما به ازای درخواست شما داشت، تضعیفِ دولتِ شما نبود؟)

آقای احمدی نژاد!
دعواهای درون خانوادگی را باید درون خانواده انجام داد، نباید آن را به کوچه و خیابان برد!