به یاد آخرین نفسهای اصلاحات که می افتیم جاه طلبیشان برایمان زنده می شود. تلاش می کردند تا بیش از ۸ سال بر قدرت بمانند و نشد. لوایح دوقلو را به مجلس ششم بردند تا فتح سنگر به سنگر را ادامه دهندولی نشد.

یاسوج ۲۴: یادداشت///

 

ریحانه رضوی/فعال فرهنگی سیاسی

 می­گویند: وقتی اسم دولت خرداد ۷۶ می­آید به یاد موج طراوت و نسبی سیاسی می افتند، به یاد مروجان روشنفکری دینی…

می گوییم: وقتی اسم دولت گفتگوی تمدن ها را می شنویم خیلی چیزها فراموشمان نمی شود…

غلام حسین و شهرام جزایری و فاضل خداداد و پرونده های جزئی از است. کرباسچی شهردار تهران و دبیر حزب کارگزاران که رئیس دولت آن وقت او را امیر زمان می دانست، خبر فساد مالیش تا نا کجا رسیده بود. آقای رئیس در راه آزادیی­اش از بند زندان از هیچ اقدامی فرو گذاری نکرد؛ از شایعه پراکنی نسبت به شکنجه غلامحسین تا اغتشاش و آشوب برای آزادی وی و تحت فشار قرار دادن رهبر نظام. شهرام هم خوب از خجالت دوستان در آمد. ۳۰۰ میلیون تومان به ستاد انتخاباتی و ۳۰۰ میلیون تومان کمک خیرمندانه به کروبی، باعث سکوت اینان در مقابل جزایری شد. نهایتا تشکیل ستاد ویژه ی رسیدگی به مفاسد اقتصادی و صدود فرمان هشت گانه ی رهبر انقلاب بود که ماجرا را ختم کرد.

تاریخ وقایع تلخ روزنامه های زنجیره ای چون جامعه، توس، نشاط، عصر آزادگی و… را یادآور می شود . مجموعه ای از روزنامه ها که برای تغییر شعارهای انقلاب و تخریب عناصر انقلابی و تحریف اسلام ناب، کمر همت بسته بودند. مطبوعاتی که پایگاه دشمن شده بود و سرپرستی آن را به وزیر ارشاد آن روزها و  لژ نشین انگلیسی این روزها، یعنی عطاءالله مهاجرانی داده بودند.چون سیاست دولت، تساهل و تسامح بود، امثال گنجی ها و سروش ها و کدیورها و… در فضای مکتوب، خوب به مقدسات تاختند و آشوب برپا کردند. تحصن علما و حمایت فقها از این تحصن و نهایتا پیام مقام معظم رهبری بود که خاتمی را مجبور کرد مهاجرانی را عزل و غائله را ختم کند. غائله ای که شادی بسیار دشمنان را به همراه داشت. مطبوعات مسموم آن روزها نیاز به داشت و این باید در دوره ی صورت می گرفت؛ ولی راحت صورت نگرفت. تا ماجرای کوی دانشگاه اتفاق نیفتاد و یک سری دانشجو نما در اعتراض به این به خیابان ها نریختند و آشوب به پا نکردند، سر عقل نیامد. دولت بد نیست یک نگاهی به پشت سرش بیندازد ببیند احمد باطبی ۱۸ تیر در کوی دانشگاه چه ربطی به کاخ سفید داشت! چه ربطی به داشت! بعد از آن دو سه روز نا آرام، این پیام آرامش بخش رهبری بود که مردم را آرام کرد و باعث شد ملت در ۲۳ تیر ماه حماسه آفرین باشند. در این قضایا مجلس ششم به ریاست کروبی هم به اندازه کافی کوتاهی کرد. اول که از زیر بار مسئولیت بررسی طرح اصلاح مطبوعات شانه خالی کرد. بعدتر با حذف بعضی از بندهای طرح مثل بند ۱۲ (که در آن انتشار مطالب علیه قانون اساسی ممنوع اعلام شده بود) و یا حذف کارشناسان مسائل دینی از لیست ناظران، کارش را شروع کرد. واکنش بیگانگان در این راه هم قابل توجه بود. همین بس که بی.بی.سی می گفت: قانون مطبوعات نخستین آزمون عزم اصلاح طلبان در مقابل نظام ست. ولی در آخر حکم حکومتی رهبری در قبال این حرکت انحرافی با رایزنی های لابی حزب مشارکت در مجلس ششم، طرح را به صحن مجلس کشاند و تصویب شد.

قتل های زنجیره ای و تلاشهای بسیاری برای اینکه کشته شدن مخالفان بی اثری چون داریوش و پروانه فروهر به گردن نظام بیافتد، اما نشد هم، در این هشت سال اتفاق افتاد.

به یاد می ماند که پس از دستگیری عوامل ترور سعید حجاریان همه تحلیلها و اتهامات بی اساس جبهه اصلاح طلب به یک باره زیر سوال رفت و موج اتهامات علیه جبهه راست فرو خوابید. متهم کردن آیت الله مصباح از سمت اصلاح طلبان و سوال بی جواب روزنامه رسالت از حجاریان  ماندگارست.

سران کنفرانس برلین چه کسانی بودند که تحولی بنیادی در ایران را در ایجاد پلی بین اصلاح طلبان و گروه های مخالف خارج کشور می دانستند؟! اینجا بود که رهبر انقلاب از جناح های داخلی خواستند که مرزشان را با ضد انقلاب روشن کنند که هیچ وقت محقق نشد.

در دولت اصلاحات عبدالله نوری، محسن کدیور، عباس عبدی، هاشم آغاجری و رامین جهان بیگلو چه جایگاهی داشتند؟! عبد الله نوری وزیر کشور دولت آن روزها، کسی است که، به کارگیری عناصر مشکوک و بعضا ضد نظام، تهاجم بی وقفه به احکام دینی، حمله به نهادهای قانونی، ترویج فرهنگ منسوخ غرب و تأثیر بر جریانات کوی دانشگاه از جمله شاهکارهایش بود. نیویورک تایمز از او به مارتین لوتر انقلاب اسلامی یاد می کرد. کدیور و توهیناتش به حضرت امام و مقام معظم رهبری و تبلیغات برای جدایی دین از سیاست را به یاد داریم. آغاجری که بود؟!کجا بود!؟ که گستاخانه به مقدسات توهین کرد و سلمان رشدی در دفاع از او نسبت به حکم اعدامش اعتراض کرد؟! جهان بیگلو جاسوس سیا در خانه هنرمندان چه کار داشت؟!

اصلاحاتی که ۸۸ مدعی تقلب بود و این دروغ بزرگ را مکرر تکرار می کرد، انتخابات مجلس ششم یادشان رفته؟! در این دوره از انتخابات برای اولین بار تخلفاتی در طول تاریخ رخداد که زیبنده ی نظام نبود. قبل از اعلام نتایج قطعی، پیروزی را از روزنامه ها اعلام کردند. عادت دارند خارج از وقت پیروزی ها را جشن بگیرند؟!! تخلف علنی و محکوم شدن تاج زاده در این قضیه برایشان عبرت نشد که ۸۸ این چنین کردند!؟

پس از کشف شبکه براندازان چرا حزب مشارکت که در اصلاحات خط نگهدار بود بیانیه ای در حمایت آنان داد؟! چرا حجاریان مغز متفکر مشارکت از اقدام دستگیری عوامل شبکه اعلام نارضایتی کرد؟! شبکه ای که با زیر سوال بردن اعتقادات و حکومت و به دنبال آن آشوب و مبارزه مسلحانه قصد تیشه زدن به ریشه نظام را داشت.

درباره قضیه ننگین مذاکرات و عقب نشینی ها در پرونده هسته ­ای در دوران اصلاحات هم هیچ حرفی نمی زنیم!!!….

به یاد آخرین نفسهای اصلاحات که می افتیم جاه طلبیشان برایمان زنده می شود. تلاش می کردند تا بیش از ۸ سال بر قدرت بمانند و نشد. لوایح دوقلو را به مجلس ششم بردند تا فتح سنگر به سنگر را ادامه دهندولی نشد. لوایحی که می گفت: نظارت استصوابی شورای نگهبان حذف شود و اختیارات رئیس جمهور زیادتر. لایحه به مجلسی رفت که رئیس کمیسیون امنیت ملی اش محسن میردامادی بود و خیلی از کرسی های آن مجلس از آن اصلاح طلبان. این لایحه طی چند دقیقه و بدون بیان نظرات موافق و مخالف تصویب شد. به دنبال آن حمایت ضد انقلاب را هم شامل حال خود کرد. به دلیل تناقضات این لایحه با قانون اساسی و شرع، حتما از سمت شورای نگهبان رد می شد که شد. تاریخ خط و نشان های دولت مردان اصلاحات، برای خروج دست جمعی از حاکمیت و به رفراندومگذاشتن حکومت را در خود نگاشته است. تحصن در مجلس ششم به دلیل رد صلاحیت خیلی از اصلاح طلبان در انتخابات مجلس هفتم هم نتوانست اصلاحات را در کرسی قدرت نگه دارد. ۸۴ از معین حمایت کردند تا شاید دوباره اصلاحات زنده شود ولی معین رأی نیاورد. ۸۶ لیست یاران خاتمی را برای انتخابات مجلس معرفی کردند باز عده زیادی از آنها رأی نیاوردند. ۸۸ از میر حسین حمایت کردند ولی بلوا به پاشد. و اما امروز….