- اخبار ، اخبار سایت ، یادداشت ، یادداشت فرهنگی اجتماعی
- جمعه 7 جولای 2017 - 11:07
«گمشده قرن بیست و یکم»
یاسوج ۲۴// زاده ی آدمی فطرتا انسان است و دو وجه دارد؛ نسی و انسی. غم را فراموش می کند چون نسی است و عاطفه و مهر و محبت را می پروراند چون انسی است. بیچارگی از آنجا آغاز می شود که این فطرت به فراموشی سپرده شود و به جا خرج نشود…
یاسوج ۲۴:یادداشت//
زهرا اسلامی/فعال فرهنگی
زاده ی آدمی فطرتا انسان است و دو وجه دارد؛ نسی و انسی. غم را فراموش می کند چون نسی است و عاطفه و مهر و محبت را می پروراند چون انسی است. بیچارگی از آنجا آغاز می شود که این فطرت به فراموشی سپرده شود و به جا خرج نشود. زندگی در عصر مدرن و چرخش بر مداری که تکنولوژی افسار گسیخته و سلب و بی روح، در آن مردگی می افزاید، جمع بین سرعت و درنگ، جمع نقیضین است و محال عملی. در زندگی ماشینی چون وقت برای تأمل فراهم نمی شود، بی تفاوتی ریشه می دواند و محبت نقاب می زند و در سایه مصلحت گمشده ی قرنش می شود. وقتی تکنولوژی به اصالت برسد و اصالت ذات از بین برود، پدیده هایی چون روز نیکوکاری و دیوار مهربانی و حتی پاشاییسم مصادیقی از فوران مهرهای تلمبار شده می شود و خودکشی و پوچ گرایی اثراتی از غم های فراموش نشده. توجه به باید و نباید های زندگی فطری، شناخت و معرفت را حاصل می کند که مهم ترین عامل برای درست مهرورزیدن است. در این مسیر انسان همه چیز، حتی تکنولوژی را به خدمت می گیرد تا به خلق خدمت کند؛ نه خودخواهانه و مصلحت اندیشانه به محبت ضربه بزند و عامل عمیق تر شدن بی مهری ها شود. توازن ذات بر هم نخورد، زندگی بر مدار خود خواهد چرخید. اگر این مدار حفظ شود همه چیز دست به دست هم می دهند تا انسان به اوج برسد و در روزگاری شتاب زدگی مجالی برای توقف و تأمل پیدا می شود.
در ازدحام جمعیت مبتلای شهر
گم می شود صدای دلم لا به لای شهر
اینجا کسی هوای پریدن نمی کند
از شدت بلندی دیوارهای شهر
اینجا زمان به وقت زمین است و ناگزیر
خاکی شدست روحیه ی ایده های شهر
دیشب دوباره همدم حافظ شدم و او
می گفت معتبر شده گویا گدای شهر
می گفت سنگ، لعل شود در مقام صبر
آری شود ولی تو بگو در کجای شهر
