پایگاه خبری یاسوج 24

یاسوج ۲۴: یادداشت//

 

فریبا نجفی/دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه یاسوج

بیست و نه سال پیش و در ۱۲ تیر ۱۳۶۷، خلاف اصول روابط بین الملل، آمریکا یکی از بزرگ­ترین جنایات تاریخ هواپیمایی را مرتکب و هواپیمای مسافری ایران را بر فراز آب های خلیج فارس سرنگون ساخت.

این هواپیما حامل ۲۹۰ مسافر بود، که بندر عباس را به مقصد دبی ترک کرد اما تنها پس از هفت دقیقه در ساعت ۱۰:۲۴ مورد اصابت ۲فروند موشک زمین به هوای ناو وینسنس آمریکا قرار گرفت و در نزدیکی تنگه هرمز، بین شارجه و بندرعباس منفجر شد و تمامی  سرنشینان آن اعم از مرد و زن و کودک به شهادت رسیدند. در میان سرنشینان هواپیما، ۶۶ کودک زیر ۱۳ سال، ۵۳ زن و ۴۶ تن تبعه کشورهای خارجی بودند.

این جنایت فجیع گویای وضعیت تأسف بار نقض حقوق بین­ الملل و نیز نقض تعهدات بین المللی ایالات متحده آمریکا در حمله به یک هواپیمای غیر نظامی و صرفاً، مسافربری دولت ایران و کشته شدن تمامی ۲۹۰ سرنشین بی گناه آن است. پس از این جنایت آمریکا تلاش زیادی را برای غیرعمدی بودن این اقدام انجام داد اما مجهز بودن کشتی جنگی وینسنس به پیشرفته ترین سیستم­های راداری و رایانه ­ای و مشخص بودن نوع هواپیمای در حال پرواز، گویای عمدی بودن این اقدام خصمانه و خشونت آمیز است. این اقدام آمریکا در حالی است که ریگان در سال ۱۳۶۳، حمله هوایی شوروی به هواپیما مسافربری کره جنوبی را که وارد حریم هوایی این کشور شده بود را یک عمل تروریستی خوانده بود و عنوان کرده بود که سرنگونی هواپیمای مسافربری و غیر مسلح تحت هیچ شرایطی توسط دولت ها مجاز شمرده نمی­شود. بعد از این جنایت دیپلمات­های ایرانی، این اقدام آمریکا را در شورای امنیت پی گیری کردند و درنهایت آمریکا مؤظف به پرداخت غرامت به خانواده های قربانیان شد. اما سوالی که پیش می آید این است: آیا صرف پرداختن چنین غرامتی، جبران کننده تمامی آثار زیانبار مادی و معنوی وارده به حیثیت حقوقی نظام جمهوری اسلامی ایران از یک سو و التیام بخش عواطف جریحه دار شده ملت ایران از سوی دیگر بود یا خیر؟؟؟

دردناک ترین لحظه این حادثه را می توان مشاهده ی جنازه های متلاشی شده کودکان روی سطح آب عنوان کرد و تلخ تر از همه اعطای نشان لیاقت رئیس جمهور آمریکا به ناخدای ناو وینسنس به خاطر ارتکاب چنین جنایتی است.

دولت آمریکا علیرغم همه ادعاهایی که در حمایت و پاسداری از حقوق بشر داشته و دارد، در عمل راهی بر خلاف این ادعاها را طی میکند، به عبارت دیگر، حقوق بشری که از آن دم می زند بیشتر شبیه وحشی گری ضدبشری است، کشته شدن کودکان و زنان بی گناه و مظلوم یمنی و سوری نیز گواهی بر این مدعاست.