پایگاه خبری یاسوج 24

سایت مردم استان (ک و ب): سید مسعود پرهیزگاری:: گرمای تابستان امسال در مناطق گرمسیری کهگیلویه و بویراحمد بی سابقه بود و تحمل این گرما در مناطقی که از کمترین امکانات رفاهی برخوردارند، کمی سخت تر به نظر می رسد.

بسیج مدرسه عشق بود و هنوز این مدرسه شاگردانی را به جامعه تحویل می دهد که استاد و مریدشان حضرت عشق است و در این راه با پای سر گام می نهند و بسیج مدرسه عشق است و مدرسه عشق خواهد بود.

دانشجویان پیرو مکتب امام روح الله (ره) و فرزندان بی پیرایه رهبر معظم انقلاب،‌ که شاگردان دانشگاهی این مدرسه اند، بی تابی آفتاب گرمسیری را تاب می آورند تا درس ایثاری را که در مکتب روح الله و خلف صالحش آموختند به منصه ظهور برسانند.

اینجا دهدشت است؛‌ جایی که تا مرکز کشور بیش از ۱۴ ساعت بی وقفه راه است و گرمای تابستان هایش توان و تاب از پیر و برنا می گیرد.

اینجا دو ساعت آن طرف تر از دهدشت است. جایی که از امکانات زیادی برخوردار نیست.

 

اما مردمانی دارد که شکرگذار نعمت جمهوری اسلامی هستند و هنوز هم کمک های کمیته امداد را کمک های خمینی می دانند.

 

اینجا کودکانش هنوز آرزو می کنند که معلم بشوند تا به فرزندان منطقه محرومشان درس یاد بدهند؛ برای رهایی از فقر اقتصادی و علمی حاکم.

اینجا هنوز بوی برکت نان گندم فضا را پر می کند و کودکانش حتی با پای برهنه و شلوار وصله دار لبخند را فراموش نمی کند؛ و اگر مخاطبش فرزندان معنوی «خمینی» و سربازان رهبری باشند،‌ خنده ای از جنسی دیگر بر لبانش نقش می بند.

اینجا هنوز صفای بچه های مدرسه عشق را می فهمند و با آغوش باز از آنها استقبال می کنند.

دانشجویان بسیجی دانشگاه پیام نور دهدشت،‌ گروهشان را به نام شهید طیب،شهیدی که فلوریدا را به قصد فتح المبین ترک کرد،‌ نام گذاری کردند؛ تا گرمای تابستانی مناطق محروم چاروسا را بر راحتی و آسایش زیر خنکای نسیم کولر خانه مادر ترجیح دهند.

کارشان این شده که با نواخته شدن زنگ آخرین امتحان دانشگاه بار و بندیل را به قصد مناطق محروم می بندند. بهار یا تابستان فرقی به حالشان نمی کند؛ راهی است که گام در مسیرش گذاشتند و باید تا آخر بروند.

شاید این جمله پیرمردی که دو سال پیش می گفت: مسجدی نداریم که در آن نماز بخوانیم و یا حتی اگر مردیم مراسمی در آن برایمان برگزار شود،‌ هنوز از گوش بچه های بیرون نرفته باشد وقتی که پوستر ترحیم او را یک سال پس از تکمیل مسجد روستایشان مشاهده کردند.

امسال هم تنها برادران نیستند که در این جهاد پای می نهند و همگام با ۲۵ دانشجوی برادر، ۲۰ دانشجوی خواهر نیز به فعالیت های فرهنگی،‌ آموزشی، مشاوره و مباحث بانوان و کودکان مشغولند. شیر زنانی که زیر چادر سیاه در گرمای طاقت فرسا خم به ابرو نمی آورند.

شاید می خواست ریا نشود و ما هم نامی از او نخواهیم برد؛ اما می گفت: ایجاد وحدت و همدلی میان دانشجویان و مردم محروم یکی از هدف های اصلی این اردو است و  اردوهای جهادی تنها با عشق و علاقه دانشجویان و به صورت داوطلبانه برای کمک به فضای فرهنگی، آموزشی و ایجاد عدالت در مناطق محروم شکل گرفته است.

کمر دوغ؛ روستایی در دل کوه و صخره،‌ میزبان فعالیت های فرهنگی و عمرانی گروه شهید طیب است.

ساخت و تکمیل مسجد،‌ مرمت و رنگ آمیزی مدارس،‌ ‌کلاس‌های فرهنگی با استفاده از کارشناسان، تبیین شعار سال،‌ تشریح سیاست های اقتصاد مقاومتی و برپایی برنامه های فرهنگی و دینی مختلف از جمله برنامه هایی است که جهادگران دانشجو در این روستا و روستاهای اطراف برگزار می کنند.

و برپایی حلقه های صالحین،‌ برنامه همیشگی و هر شب بسیجیان جهادگر است تا ضمن خدمت به خلق از خویشتن خویش نیز غافل نمانده باشند.

کلاس‌های آموزش قرآن، آموزش احکام، نشست‌های بصیرت افزایی برای مقابله با آسیب‌های اجتماعی، برگزاری مسابقات ورزشی، دیدار با خانواده شهدا، برگزاری دوره امداد و کمک‌های اولیه و گفتمان حجاب از دیگر برنامه هایی است که برای روستا نشینان پاک دل برنامه ریزی شده است.

لحضات پایانی است و آخرین سخن را یکی دیگر از دانشجویان جهادی حاضر می گوید و پایانی است بر گزارش یک روزه در جمع شاگردان مکتب عشق، امام مان امسال را سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی نام نهادند و همه را به آبادانی میهن فرا خواندند، ما نیز به این فرمان امام خود لبیک می گوییم و امسال پر رنگ تر از سال های پیش برای محرومیت زدایی به مناطق محروم آمدیم. لبیک یا امام.

و در مسیر به این فکر می کردم که شاگردان این مدرسه همه چیز را مسیر ولایت می بینند و سرمشق اول و آخر دفتر اعمالشان چیزی جز تکالیف ولیشان نیست.
دارد غروب می شود، آسمان اینجا هم انگار صفای دیگری پیدا کرده است…
 

 

منبع : خبرگزاری دانشجو