یاسوج – ایرنا- حجاب و عفاف از جمله مولفه های مهم اجتماعی و دینی است که به لحاظ نقش حیاتی این مقوله در سلامت روحی و روانی اجتماع، مورد توجه دین اسلام بوده است.

حجاب و عفاف یک امر ساده و فردی نیست، بلکه یک فرهنگ است که چون سکه ای دورو داشتن و نداشتن آن مخاطرات روحی روانی و پیامدهای اجتماعی زیادی را به همراه خواهد داشت.

واژه حجاب در قرآن هشت بار به کار رفته است که این امر بیانگر اهمیت نقش حجاب در جامعه، فرهنگ دینی و نیز زندگی اجتماعی است.

اهمیت حجاب و عفاف بگونه ای است که در دین اسلام از آن به عنوان ˈسپری ˈبرای حفظ کرامت زن و سلامت جامعه یاد می شود و از طرفی دشمنان اسلام به عنوان ابزاری برای انحطاط و تهدید فرهنگ دینی استفاده می کنند.

نامگذاری روزی به عنوان عفاف و حجاب در روز ۲۱ تیر مصادف با سالروز کشتار جمعی از مردم ایران در مسجد گوهرشاد از سوی رضاخان در سال۱۳۱۴بیانگر اهمیت جایگاه عفاف و حجاب در فرهنگ دینی جامعه اسلامی است.

حجاب که از لحاظ لغوی به عنوان پوشش، پرده و در گذشته علما از آن به عنوان ˈستر ˈ یعنی همان پوشش یاد کرده اند، زیباترین سدحصین حفظ عفت و پاکدامنی برای زنان و سلامت اجتماعی است.

حجاب و عفاف تاثیری متقابل بر یکدیگر دارند زیرا حجاب را به گل و عفاف را به عطر گل تشبیه نموده اند و به عبارتی عفاف فرهنگی است که در کسوت حجاب گوهر عفت ، پاکدامنی و کرامت انسانی زن در محیط اجتماعی را حفظ و مانا می کند.

حجاب این زیباترین نماد نجابت و دیانت انسان های با حجاب عفت زنان را زیور شرافت و حیا می بخشد ولی در سرایط کنونی گرایش به برخی رفتارهای بدحجابی در جامعه مدرن زده امروزی این فرهنگ انسان ساز را تهدید می کند.

عفت که همان خودداری و نگهداری از انجام هر کار ناپسند و نازیباست درحقیقت زنگین کمان حجاب است ، همان سیمای ارزشمندی که گوهر حیای زن را در خود می پروراند تا نجابت و شرافت زنان پارسا رشک چشم گدایان معرفت، همان انسان چشم چرانی که به ورطه انحراف و انحطاط سقوط کرده اند،شود.

حجاب و عفاف دژ محکمی است در برابر چشم های آلوده و در عین حال پرده ای ست که گوهر پاکدامنی،این زیباترین صفت زنان فاطمی را در خود جلوه گر می کند.

از یکی از بدترین و نازیباترین مظاهر چشم پوشی از حجاب و حیا، خودآرایی و دلبری کردن زنان در محیط های اجتماعی است،آفتی که چون سهم مهلک گوهر نجابت و حیای زن را به غارت می برد .

از حجاب عنوان زبان و رفتار بدن یاد می شود و استاد مزتضی مطهری در کتاب مسئله حجاب این نکته ظریف را در این باره اینگونه بیان کرده است:

ˈحرکات و سکنات انسان گاهی زباندار است. گاهی وضع لباس، راه رفتن و سخن گفتن زن معنادار است و به زبان بی زبانی می گوید دلت را به من بده، در آرزوی من باش، مرا تعقیب کن. گاهی برعکس با بی زبانی می گوید دست تعرض از این حریم کوتاه است.ˈ

این کلام استاد در حقیقت همان است که امروزه در دانش روان شناسی از آن با عنوان زبان بدن و رفتار یاد می کنند.

برای داشتن جامعه با حجاب و عفاف،حفظ پوشش ظاهری گام نخست است و تکمیل این مولفه به رفتار و کردار عفیفانه نیازمند است، زیرا حجاب دارای سه وجه ظاهری ،رفتاری و گفتاری است.

اینک باید گفت،عفاف و حجاب تنها پوشش نیست، بلکه فرهنگ است و ترویج فرهنگ عفاف و حجاب باید در کانون خانواده به عنوان یک مقوله تربیتی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

آنچه که به هدف فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه کمک می کند، نگاه آرمانی به حفظ و پایبندی اعتقادی به این فرهنگ است که ابتدا باید اهمیت آن در باور نسل جوان و نوجوان نهادینه شود تا به عنوان مولفه ای رفتاری در فرهنگ اجتماعی بیش از پیش تسری یابد.

از : مظفر عدالت نسب

۶۷۱

انتهای پیام /*

ارتباط با سردبیر: <a href="mailto:' newsroom@.ir
تماس بی واسطه با مسئولین

منبع : خبرگزاری ایرانا