اما این ساختمان و اساساً توسعه و عمران گچساران برای سال‌ها متوقف شده و گویا اصلاً گچسارانی وجود نداشت!

– اسلام ذوالقدر پور: بعد از گذشت حدود سه سال از گلنگ‌زنی و آغاز طرح ، سرانجام در ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ بود که این طرح بزرگ که هم از نظر اجتماعی، سیاسی، عمرانی و اقتصادی موجب ایجاد مشکلات و رنج‌های فراوان و نیز بروز انتقادات و اعتراضاتی شده بود، با حضور برخی مسئولین استانی، شهرستانی و البته نماینده مردم در مجلس و مدیرعامل شرکت مناطق نفتخیز جنوب به بهره برداری رسیده و رسماً افتتاح گردید.

علیرغم تلاش شبانه‌روزی و سخت مسئولین و تمام دست‌اندرکاران پروژه زیرگذر طی حدود شش ماه اخیر، به نظر می‌آید این طرح برای آنکه فارغ از هرگونه عیب و یا حداقل با کم‌ترین عیب و اشکال به مردم تحویل گردد، همچنان نیاز به حداقل سه ماه دیگر تلاش مستمر دارد تا با رفع معایب و کمبودهای کنونی، مجدداً یک جشن افتتاح دیگر را نیز تجربه نماید!

آیا با افتتاح زیرگذر، تمام مشکلات گچساران بر طرف شده است؟

آیا مشکل ترافیک مرکز شهر با این طرح، حل شده است؟

آیا تاریخ افتتاح زیرگذر می‌تواند سرآغازی بر تغییر وضعیت و شرایط گچساران و حرکت به سوی عمران و توسعه باشد؟

با وجود برخی کاستی‌ها و یا سهل‌انگاری‌ها در تکمیل پروژه زیرگذر گچساران که بعد از افتتاح همچنان به حال خود رها شده و احتمال دارد بعد از تعطیلات نوروزی نسبت به رفع آنان اقدام شود، باید اذعان داشت که افتتاح این طرح با شرایط کنونی و در آستانه تعطیلات نوروزی نیز از اهمیت فراوانی برخوردار بوده و بعد از سه سال توانسته است نمای ظاهری گچساران به حالت اول خود برگردانده و بلکه تا حدودی زیبا‌تر سازد. شاید بتوان گفت پرستیژ شهری گچساران با افتتاح زیرگذر، بالاتر نیز رفته است.

زیرگذر گچساران را باید یکی از ده‌ها طرح و یا به قول برخی از همشهریان، ده‌ها غده سرطانی دانست که شهرستان گچساران به آن مبتلا شده است. پایان کار زیرگذر را می‌توان درمان یکی از غدد سرطانی دانست، غدد دردآوری مانند: پتروشیمی گچساران، بیمارستان‌های نیمه‌کاره و بلا‌تکلیف شهر، بافت فرسوده شهری و … که سال‌هاست مردم را آزار می‌دهند.

علیرغم اقدامات و هزینه‌های صورت گرفته از منابع شرکت نفت در زمینه تکمیل فرودگاه، راه‌اندازی پرواز گچساران و تکمیل و افتتاح زیرگذر، باید به صراحت گفت که سهم تخصیص داده شده گچساران و مردم آن(البته منطقه نفتی گچساران) از اعتبارات نفت و گاز تولید شده، بسیار ناچیز و در عوض وعده‌ها و طرح‌های بلاتکلیف قول داده شده در این مناطق بسیار فراوان هستند، طرح‌هایی که بیت‌المال را در معرض فرسایش و نابودی قرار داده‌اند!

به نظر می‌آید اگر بخواهیم برای تاریخ عمران و آبادانی گچساران بعد از انقلاب، یک مبدأ و سرآغاز خاص را در نظر بگیریم، تاریخ افتتاح زیرگذر را می‌توان به عنوان مبدأ آبادانی و توسعه گچساران ذکر نموده و برای گچساران دو پیشینه را در نظر داشته باشیم، پیشنه عمران گچساران قبل از تکمیل و افتتاح زیرگذر و تاریخ عمران گچساران بعد از افتتاح زیرگذر.

اگر در ادامه فرآیند طولانی توسعه گچساران، از طرح‌های مطالعه شده و بی‌عیب و نقص استفاده و در اجرای آنها از کارشناسان و مدیران کارآمد و توانمند استفاده شده و البته از همبستگی و همیاری چند ماه اخیر در مورد زیرگذر استفاده گردد، می‌توان امید داشت که دوران گذار از مشکلات و عقب‌ماندگی را از طریق زیرگذر، پشت سر نهاده‌ایم.

افتتاح طرح ۱۵۵ میلیارد ریالی زیرگذر را باید نقطه خیزش گچساران برای توسعه و آبادانی دانست. این توسعه و آبادانی در سایه به کارگیری تمام توان مدیریتی علمی و عقلانی و نیز همدلی، همگرایی و همسویی نخبگان و مردم شهرستان به دست خواهد آمد.

البته بررسی و بازرسی دقیق مرحله به مرحله طرح زیرگذر و مشخص ساختن دلایل تأخیر، کندی طرح، افزایش بیش از دو برابری هزینه و نیز بازخواست مقصرین این طرح را باید از ضروریات اجرای طرح‌های مشابه در آینده دانست تا از تکرار اشتباهات و سهل‌انگاری صورت گرفته در پروژه زیرگذر در آینده جلوگیری شده و ضمن کاهش هزینه‌ها، از نارضایتی مردم نیز کاسته شود.

با وجود همه اقدامات و تلاش‌های خیرخواهانه نظام جمهوری اسلامی و بسیاری از مدیران و نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی در ادوار مختلف طی حدود چهار دهه اخیر، باید به صراحت از عقب‌ماندگی و یا عقب‌نگهداشتن گچساران از توسعه سخن گفت. اگر وضعیت کنونی گچساران را با سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ مقایسه کنیم متوجه برخی تضادهای عجیب و البته رازهایی در عقب نگهداشتن آن می‌شویم.

عمران و آبادانی گچساران در دو سال یاد شده چنان بوده است که طرح‌هایی برای ساخت ساختمان‌های بلند مرتبه و کم‌نظیر در آن زمان در گچساران و در مرکز شهر در دست اجرا بوده است، ساختمانی که در جنوب کشور از لحاظ ارتفاع در آن دوره، بی‌نظیر یا کم‌نظیر بوده است. اما این ساختمان و اساساً توسعه و عمران گچساران برای سال‌ها متوقف شده و گویا اصلاً گچسارانی وجود نداشت!

یکی از مشکلات عمده در گچساران را باید سیاست‌زدگی، جناح‌گرایی، تقابل و نزاع در مسایل سیاسی دانست که طی حدود چهار دهه اخیر موجب فرسایش و به بیراهه رفتن استعدادها و سرمایه‌های انسانی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و … گچساران شده، منطقه را در رکود و نارضایتی قرار داده است.

شهرستان گچساران و حتی شهر گچساران در حال حاضر نیز از مشکلات دل‌آزار و سابقه‌داری رنج می‌برد که یکی از علل اصلی این مشکلات به خصوص در زمینه عمران و آبادانی شهری گچساران را باید در تمرکز شدید امور شهری در دست تنها یک شهردار و یک حوزه شهرداری دانست که در صورت تقسیم وظایف و امکانات در سه منطقه شهرداری ( تأسیس دو شهرداری منطقه‌ای جدید)، بسیاری از مشکلات گچساران، کاهش یافته و حل خواهند شد.

با توجه به افتتاح زیرگذر گچساران، امید است تا دیگر طرح‌های مهم در توسعه و عمران گچساران نیز سرعت گرفته و از رکود و بلاتکلیفی خارج شوند. اکنون مردم گچساران از مدیران خود و به ویژه نماینده محترم خود در مجلس جناب آقای دکتر تاج‌گردون توقع دارند تا ضمن اصلاح برخی رویه‌های نامناسب در طرح‌های عمرانی، طرح‌های مهمی مانند پتروشیمی، سد چم‌شیر، منطقه آزاد تجاری و … را در اولویت کاری خود قرار داده و به سرانجام برسانند.

به هر حال امیدواریم در سال ۱۳۹۳ که بخش مهمی از شعار آن به “عزم ملی” تعلق دارد، عزم مدیران، نخبگان و تمامی مردم گچساران برای تغییر وضعیت کنونی گچساران و رسیدن به شرایط مطلوب، جزم شده و بتوانیم با همدلی و همراهی یکدیگر، گچسارانی آبادتر و زیباتر را بسازیم.

منبع : عصردنا