- ادارات استان ، پرونده های خبری ، جشنواره فیلم فجر ، فرهنگ و ارشاد اسلامی
- یکشنبه 9 فوریه 2014 - 09:02
ملبورن یا جدایی امیر از سیما
گفت کاش اسم فیلم را میگذاشتند جدایی امیر از سیما ! هرچند موضوع طلاق در این فیلم منتفی است ولی در هر حال این اسم خیلی بیشتر با موضع تناسب دارد تا اسم ملبورن که روی فیلم گذاشتند .
در گفتگو با یکی از کارشناسان نقاد فیلم ملبورن به توضیحاتی اجمالی رسیدیم که از این قرار است: ملبورن به جدایی فیلم با آمارگیری دختر جوانی برای سرشماری خانه ها شروع میشود و این دختر که در حال سرشماری است به منزل امیر (پیمان معادی) می رسد و سوالاتی میپرسد و بعد از اتمام سرشماری تازه تیتراژ شروع می شود . راستش را بخواهید قبل از اینکه به تماشای فیلم بشینم صحبت هایی که از این فیلم به گوشم رسیده بود خیلی اذیتم میکرد نقد هایی که این فیلم شده بود این بود که این فیلم مشابه فیلم جدایی نادر از سیمین است …
از شروع فیلم صحبت های کارگردان فیلم در برنامه وزین هفت (!!) به یادم می آمد که میگفت تحت تاثیر فرهادی فیلم نساخته و این فیلم شبیه فیلم جدایی نادر نیست و …
اگر بخواهم نگاه اجمالی به فیلم بندازم و یا چیزی که از این فیلم در بک گراند ذهنم باقی می مانَد این است که مردی (پیمان معادی) در فیلم بصورت پیاپی سیگار می کشد و صدای مزاحم آلارم (زنگ تلفن و موبایل و یا دزدگیر ماشین و حتی صدای زنگ !) دائم روی مخ ببینندگان فیلم بود و بیشتر ببندگان را عصبی می کرد . حالا سوال اینجاست برای فضا سازی فیلم ایا این همه صدای مزاحم لازم بود ؟!
شخصیت نوزاد فیلم که پاشنه آشیل فیلم هست هم اکثر اوقات از عروسک بجای نوزاد استفاده میشد که تا حدودی هم شاید قابل توجیه باشد به هر حال این فیلم از دقیقه یک تا نود در یک خانه آپارتمانی فیلمبرداری شده و لوکیشن خاصی ندارد و تنها ارتباط با بیرون ، تصاویری بود که از پنجره یا بالکن تصویر برداری شده بود و حداقل اینکه من را بعنوان ببینده عصبی کرده بود .
داستان فیلم هم در مورد زوجی که درحال سفر (نه مهاجرت !) به ملبورن کانادا هستن برای اقامت ۳-۴ ساله و مدام کاراکتر امیر (پیمان معادی) با همان لحن خاصش در فیلم جدایی نادر درحال صحبت یا توجیه کردن اعمال خودش بود و شخصیت خانمی جواب که مرا یاد سیمین می انداخت درحال گریه و استرس … و شاید اینکه این فیلم پایانی نخواهد داشت خیلی غیر قابل پیش بینی نبود چون فیلمی که سراسر تحت تاثیر جریان اصغر فرهادی
است نداشتن پایان برایش چیز عجیبی نبود و کاملا قابل توجیه است . کاراکتر سمسار که برای خرید لوازم منزل ایشان به منزل امده بود و پرحرفی هایش هم در عصبی کردن مخاطبین نقش بسزایی داشت . این فیلم همان جدایی نادر است با کمی تغییر یعنی پدربزرگ در فیلم نداریم بجایش مادر بزرگ هست و بچه ی درشکم کسی سقط است و بجایش نوزادی که چند ماهه است فوت کرده است جایگزینش شده و پیمان معادی همان شخصیت خودش را تکرار کرده .
اما در پایان باید بگویم کاش اسم فیلم را میگذاشتند جدایی امیر از سیما ! هرچند موضوع طلاق در این فیلم منتفی است ولی در هر حال این اسم خیلی بیشتر با موضع تناسب دارد تا اسم ملبورن که روی فیلم گذاشتند .
انتهای پیام////ح.ع