یاسوج ۲۴: یادداشت///

 

امیر فرزانه/دبیر
این روز ها دیگر دوران جنگ سرد و سخت تمام شده، با خمپاره و آر پی جی و کلاش و ژ ۳ روبرو نیستیم، از ترور و بمب شیمیایی خبری نیست، سلاح امروز، سلاح جدیدی است؛ بعید میدانم فردی باشد که جنگ را قبول نداشته باشد، جنگ همیشه ادامه دارد، و تا ما هستیم مبارزه ادامه خواهد داشت فقط مدلش تغییر کرده است؛ مدل جنگ امروز به قول شهید حججی مدل ملودی ذهن است، خیلی خیلی نرم ملودی ذهن ها را تغییر میدهند؛ بدون این که خود فرد و جامعه هم متوجه بشوند بعد از چند سال چنان سبک زندگی و هدفشان تغییر میکند که بیا وببین، نمونه اش بعضی بازماندگان جنگ و جبهه را ببینید، دو قشر متفاوت شده اند، بعضی هم چنان با چفیه و سر بند و پلاکشان آرمان دارند و هر شب پای سجاده به یاد خون رفقایشان گریه میکنند و تا آخرین نفس پای این مملکت ایستاده اند و بعضی دیگر همه چیز را جمع کرده اند در صندوقچه ای گوشه ی طاقچه برای خاک خوردن؛ بیشتر سعی میکنند فراموش کنند همه چیز را….
تغییر ملودی است دیگر…
لانه سازی ها هم فرق کرده، ها هم متفاوت شده است، این روز ها دیگر در قلب و فکر ما لانه میکنند و شان این است که بفهمند چطور میتوانند امید و نشاط را از من و تو بگیرند؛ همه ی جوامع مشکل دارند اما آن چیزی که باعث می شود جامعه زمین گیر بشود تزریق یاس و نا امیدی است. خدارا شکر که ۱۳ آبان ها زنده اند؛ یکی از ویژگی های خاص این راهپیمایی ها تزریق حیات هست، کنار این جماعت سرزنده نسان احساس نشاط میکند از این همه تزریق پر فشار نا امیدی فرار میکند و هر چه توان دارد جمع میکند پشت صدایش و فریاد میزند ((مرگ بر ))….خودمانی اش میشود: ای بر پدرش…..
حالا ما هستیم و تسخیر لانه ها و انقلاب های جدید پیش رو…اگر شناسایی نکنیم و تسخیر انجام نشود…طاغوت ریشه میدواند….