یاسوج ۲۴: سال تحصیلی جدید برای دانش آموزان و کنکوری ها و دانشجویان رسیده و طبق رسم هرساله، اول مهر زمان شروع کلاس ها و آغاز انتخاب واحد و نشستن در پای درس اساتید است.

هم از این قافله عقب نمانده و دانش جویان آن مطلعند که معمولا این دانشگاه کمی زودتر از اول مهر کلاس هایش را آغاز میکند. 

دانشگاه یاسوج در رتبه ی پیشرفت علمی در جایگاه های اول قرار دارد (بیانات رئیس دانشگاه در جمع کارکنان و مسئولان دانشگاه) و چندی پیش در ارجاع مقالات رتبه ی برتر را از آن خود کرده است. پروفسور قائدی از اساتید عضو هیأت علمی در هفته های گذشته برای دومین بار شیمیدان برجسته ی ایران شد. نکته ی جالب تر اینکه این دانشگاه در رشته ی شیمی در لیست یک درصد برترین های دنیا شنخته شد.

این دانشگاه پتانسیل بالقوه ای در پیشرفت علمی و رشد بنیادین دارد اما برخی مباحث مهم هنوز دامن گیر این دانشگاه شده و آن را برای توسعه ی تصاعدی با سرعتی ناچیز روبرو می کند. اصلی ترین آن بحث قومی قبیله ای و باندبازی های سیاسی است. این بحث به حدی فراگیر شده که نیازی به توضیح بیشتری هم ندارد. انتصابات طایفه ای و فامیلی باعث شده که روند عادی و قانونی دانشگاه با مشکلات عدیده ای مواجه گردد. 

این مشکلات تقریبا هرساله در ابتدای سال اتفاق می افتد. یکی از آنها موضوع هاست. در سال گذشته (سال ۹۵) تغییراتی بنیادین در این بخش صورت گرفته و بیش از ۵۰ درصد کار در حوزه ی اسکان آن هم برای آقایان رفع گردید. ها ملکی شدند و این امر دانشجو را از مقابله با هزینه های بالای دور کرده است. لکن مسئله ای که هنوز حل نشده باقی مانده است، روند نامشخص انتخاب برای ورودی های مختلف است.

این مسئله امسال هم گریبانگیر دانشجویان ورودی ۹۴ و ۹۵ بوده است. دانشجویانی که در این دو سه روزه وضعیت نامطلوبی دارند و شبانه در مسجد، حسینیه و پارک دانشگاه می خوابند. با تحقیقات صورت گرفته و طبق عادت تقریبا معمول این دانشگاه، پاسخی از سمت مسئولین دریافت نشده است.

طبق دو منبع آگاه (که مسئول دانشجویی هستند) تعداد این دانشجویان بلاتکلیف نزدیک به ۱۵۰ نفر است که به علت اشتباه اتوماسیونی اداری دانشگاه، وارد این گلوگاه شده اند. قضیه از این قرار است که عده ای از دانشجویان که به صورت گروهی ثبت نام کرده اند (این امکان در سایت دانشگاه وجود دارد)، یکی از آنها اگر اسم نویسی خود را لغو کند، طبق اشتباه اتوماسیون همه ی آن گروه از لیست ثبت نامی ها خارج می گردند. اشتباهی که معاون فرهنگی دانشگاه () از زیر آن به نوعی فرار می کند و پاسخی مبنی بر اینکه «این کار دیگر صورت گرفته و دانشجویان به فکر خوابگاه خودگردان باشند» را می شنوند.

قریب به ۳۰ نفر از دانشجویان امروز (دوشنبه ۲۷ شهریور) وارد محیط ریاست دانشگاه شده و این مطالبه را از رئیس دانشگاه می کنند. جناب رئیس (دکتر محمودرضا رحیمی، عضو هیأت علمی مهندسی شیمی) در دفتر خود حاضر نبوده و در کنار آن پس از لحظاتی بلاتکلیفی، با پاسخ ذکر شده ی معاون فرهنگی مواجه می شوند.

این دانشجویان سکوت نکرده و با هر لطایف الحیلی به طور تلفنی با رئیس دانشگاه ارتباط برقرار می کنند. جواب رئیس اینطوری است که حقیر در حال حاضر تا شنبه تهران مستقر هستم و فعلا در همان مسجد و حسینیه ساکن باشید تا آن موقع به طور جدی این مسئله را پیگیری نمایم.

روند توضیح داده شده نه به معنای سیاه جلوه دادن دانشگاه بلکه به معنای حقایق موجود در این دانشگاه یک درصدی است که پوشاندن آن جز خسارت بر جامعه ی علمی چیزی به بار نخواهد گذاشت. 

این مسائل در حوزه ی آموزش هم وجود دارد. آموزشی که چنان دانشجو را از این درب به آن درب میکنند که جوابی اینچنین از زبانشان می شنویم: «اینجا یاسوج است!» این جمله بر سر زبان های دانشجویان علی الخصوص فارغ التحصیلان به صورت متواتر در حال تکرار است. همین سوال را سال گذشته در جلسه ی شورای صنفی یکی از دانشجویان دکتری از معاونین حاضر در جلسه می پرسند و مفهوم آن را خواستار شدند که باز هم جوابی از جنس همان جواب های دیگر مسئولان می شنوند.

مسائل دانشگاه یاسوج در عین تمامی پیشرفت های زیرساختی و علمی خود، همچنان ادامه دارد و هیچ وقت تمام شدنی نیست.

امید است شاهد روزی باشیم که این دانشگاه به معنای حقیقی کلمه به جایگاه شایسته ی فکری و فرهنگی خود (که از اصول فراموش شده ی این دانشگاه است) برسد.