مردم ما جانبازان را با قطع عضو می‌شناسند ولی جانبازان شیمیایی و اعصاب و روان بیشترین مشکلات را دارند طوری‌که این بزرگواران گاهی می‌گویند خوشا به حال شهیدان که رفتند.

سایت مردم استان ( ک وب)؛تصویب قانون برنامه پنجم توسعه، ماده ۴۴ این قانون که پرداخت ۱۰۰ درصد هزینه‌های درمانی افراد شاغل و بازنشسته را از بنیاد شهید منفک و به دستگاه‌های محل خدمت آن‌ها واگذار کرده، مورد اعتراض ایثارگران قرار گرفته است.

یکی از جانبازان در یادداشتی به بیان دغدغه‌های جامعه ایثارگری و مشکلات ناشی از اعمال این قانون شده است.

نگارنده این مطلب، به عنوان یکی از ایثارگران و عضو گروه معتمدین معین جامعه ایثارگران و با همکاری جمعی از استان کهگیلویه و بویراحمد، مخالفت این قشر را به متولیان از جمله استاندار وقت و نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی اعلام کردند.

بعد از تصویب این ماده از قانون و تهیه آیین‌نامه اجرایی آن و واگذاری امور درمان ایثارگران شاغل به ادارات، و با توجه به اینکه بنیاد شهید با وجود داشتن بیمارستان‌های فوق‌تخصص و تجهیزات مدرن و نیروهای متخصص از این مسئولیت شانه خالی کرد،ظلم بزرگی را به ایثارگران شاغل وارد کرده است.

ادارات نیز که نه امکانات و نه شناختی از مشکلات و تجهیزات مورد نیاز درمان ایثارگران داشتند، عهده‌دار این مسئولیت شدند؛سؤال این‌جاست وقتی مسئولیت درمان جانبازان به دستگاه‌های اجرایی واگذار شد آیا امکانات تجهیزات و نیروهای تخصصی بخش درمان نیز به ادارات منتقل شدند که بتوانند مشکلات درمانی را مرتفع کنند؟

بحث روند درمان این قشر از جامعه باعث بروز ناهنجاری‌هایی در روند زندگی آنها شده و از سال ۹۰ تاکنون حجم زیادی از شکایت ایثارگران شاغل به بنیاد شهید و امور ایثارگران و ادارات حاکمیتی و نظارتی ارسال شده است.

مراجعه جانبازان به مسئولان بخصوص نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی با این پاسخ مواجه می‌شد که هدف از پیشنهاد و تصویب قانون مذکور، رسیدگی بیشتر و افزایش بودجه درمانی جانبازان بوده؛ ولی متأسفانه این وعده‌ها و خوشحال‌ها دوام چندانی نداشت و پس از تصویب این قانون زیان زیادی متوجه جانبازان بوده است چراکه با دریافت حقوق ناچیز و تورم افسارگسیخته و افزایش سرسام‌آور قیمت دارو، علاوه بر رنج بیماری، درد تهیه دارو را نیز متوجه آنها نموده و این روند درمانی جراحات وارده به جامعه ایثارگری را سنگین‌تر کرده است.

با توجه به مشکلات عدیده جانبازان شیمیایی، عدم انعقاد قرارداد دستگاه‌های اجرایی با مراکز تخصصی و فوق‌تخصصی و مشکلات اعتباری در سال‌های اخیر باعث شده است حتی هزینه سفرهای درمانی آن‌ها نیز پرداخت نمی‌شود.

لازم به ذکر است هیئت دولت در مصوبه نهم دی‌ماه ۹۱ پرداخت هزینه‌های دارویی منطبق با فهرست دارویی کشور و پرداخت هزینه  درمانی، اقامت و سفرهای صرفاً درمانی-در صورتی‌که که پیگیری و اقدام درمانی در سطح شهرستان و استان میسر نباشد-هزینه ارتزو و پروتز و تعمیر و تعویض قطعات مربوطه و وسایل جانبی آن و کفش طبی، هزینه تجهیزات پزشکی و توانبخشی، هزینه آمبولانس دورن و برون شهری را متوجه دستگاه‌های اجرایی دانسته و به آنها اعلام کرده و در ماده چهار همین آیین‌نامه، نظارت بر حسن اجرای آن‌را وظیفه بنیاد شهید و امور ایثارگران دانسته است که متأسفانه تاکنون گزارش رسمی در این زمینه به افکار عمومی در استان کهگیلویه و بویراحمد ارائه نشده است.

درد اعصاب و روان را چه کسی درک می‌کند؟ مردم ما جانبازان را با قطع عضو می‌شناسند ولی و روان بیشترین مشکلات را دارند و در رنج و سختی به سر می‌برند در جامعه رها شده‌اند طوری‌که این بزرگواران گاهی می‌گویند خوشا به حال شهیدان که رفتند و این روزها را ندیدند.

سؤالی که در ذهن همه جانبازان و ایثارگران بی‌جواب مانده این است که ناظر اجرای صحیح قانون برنامه پنجم توسعه کیست و چرا بنیاد شهید در خصوص روند اجرای بند ب ماده ۴۴ گزارشی ارائه نمی‌دهد؟

حال از رسانه‌های استان و فضای مجازی که باید زندگی و آرامش خود را مدیون مجاهدت ایثارگران بدانند، انتظار می‌رود که به یاری این قشر از جامعه به عنوان حافظان کشور شتافته و مسئولان را متوجه کاستی‌ آن‌ها در خدمت‌رسانی به ایثارگران کنند و از مدیران بخواهند که افکار عمومی و جامعه هدف خود را در زمینه اجرای قانون و وظیفه خود آگاه کنند.

 

جانباز و عضو گروه